انجام کار تجاری برای همه

در پی عدم اطمینان و تنش در سیستم معاملاتی امروز ، در کنار نگرانی های عمومی در مورد جهانی سازی ، تجارت آزاد مورد تهدید قرار می گیرد. در حالی که در اقتصادهای در حال توسعه ، تجارت هنوز هم به طور مثبت به عنوان منبع رشد ، توسعه و مشاغل تلقی می شود ، برخی از اقتصادهای پیشرفته (حتی در مواردی که مردم از تجارت به طور اصولی حمایت می کنند) دیدگاههای متفاوتی درباره توافق نامه های تجاری خاص و روابط تجاری دارند.

اما تجارت تنها یکی از عناصر واکنش گسترده تر به جهانی شدن است - شامل نه تنها تجارت بلکه به عنوان مثال ، امور مالی ، فناوری و مهاجرت - و سیستم های اقتصادی و سیاسی داخلی در پی بحران اقتصادی جهانی. بسیاری از افراد ، به ویژه در برخی از اقتصادهای پیشرفته ، از یک سیستم کامل ابراز خشم و ناامیدی می کنند که آنها دیگر معتقد نیستند زندگی بهتری را برای آنها و خانواده هایشان فراهم می کند. آنها معتقدند سیستم فعلی ناعادلانه است و برای آنها کار نمی کند. شواهد فزاینده ای وجود دارد که نشان می دهد بسیاری از آنها ممکن است درست باشند.

بی اعتمادی به سیستم در برخی از مشکلات واقعی ریشه دارد

از زمان بحران اقتصادی در سال 2008-10 ، رشد جهانی پایین نه تنها منابع کمتری برای رفع نیازهای فعلی اقتصادی ، اجتماعی ، زیست محیطی و امنیتی ، بلکه وعده هایی را نیز تهدید می کند که برای کارگران امروزی برای مزایای بازنشستگی و حقوق بازنشستگی انجام می شود. افزایش رشد بهره وری در بنگاه ها به معنای شکاف در دستمزد و فرصت ها برای کارگران است. نه تنها نابرابری درآمد در بسیاری از اقتصادها رو به افزایش است ، بلکه نابرابری فرصت نیز در حال افزایش است-خانوارهای کم درآمد اغلب قادر به سرمایه گذاری کافی در آموزش برای فرزندان خود نیستند ، که می تواند اثرات شدید و مضر بر افراد داشته باشد و تحرک اجتماعی را محدود کند.

همچنین در بین مناطق اختلافات شدیدی وجود دارد که مناطق عقب مانده از بهره وری ، رشد و فرصت های شغلی کمتری برخوردار هستند. همچنین باید کارهای بیشتری انجام شود تا اطمینان حاصل شود که مشاغل بیشتر مزایای بازارهای یکپارچه جهانی را به اشتراک می گذارند. شرکتهای کوچک و متوسط (SME) تمایل به حضور در تجارت بین المللی دارند. در حالی که چند شرکت "متولد جهانی" و SME های بسیار درون یابی کاملاً در بازارهای جهانی ادغام شده اند ، و سهم قابل توجهی از SME ها در زنجیره های ارزش جهانی (GVC) به عنوان تأمین کنندگان صادر کنندگان شرکت می کنند ، برای بسیاری از روابط صادراتی SME می تواند کوتاه مدت باشد-فقط یک یا دو سال در بسیاری از کشورها.

به طور گسترده تر ، نگرانی هایی در سراسر جهان وجود دارد که رقابت در اقتصاد جهانی توسط موانع بازار و اقدامات دولت تحریف می شود. از الزامات محتوای محلی گرفته تا یارانه ها ، گرفته تا اقدامات نظارتی در پشت مرزی که به نفع شرکت ها و محصولات داخلی است ، کشورها نگران این هستند که دیگران عادلانه بازی نکنند.

در برابر این پیشینه ، دیجیتال سازی نیز با فرصت ها و چالش های جدید تحول عمیقی را به همراه دارد. در حالی که فن آوری های اطلاعات و ارتباطات در افزایش بهره وری و بهزیستی نقش دارند و اشتغال را در مشاغل و صنایع جدید به همراه می آورند ، با مشاهده وسعت تحول ، نگرانی هایی نیز وجود دارد. به طور متوسط در سراسر کشورها ، تخمین زده می شود 14 ٪ از مشاغل در معرض خطر بالایی قرار بگیرند (معادل بیش از 66 میلیون کارگر در 32 کشور مورد مطالعه) ، در حالی که برای 32 ٪ شغل دیگر ، 50-70 ٪ از وظایف درگیر درخطر اتوماسیون. اگرچه برخی از کارگران مهارت های سازگاری را خواهند داشت و سودهای بهره وری و فناوری باعث ایجاد مشاغل جدید می شوند ، اما مشخص است که کارگران آواره خواهند شد.

و این تلفات می تواند تیز و متمرکز بر افراد باشد ، اغلب کسانی که کمترین ظرفیت تنظیم خود را دارند. برخی از صنایع واردات واردات در کشورهای پیشرفته نیز ضرر و زیان شغلی قابل توجهی داشته اند. بنابراین و همچنین اطمینان از اینکه مردم قادر به استفاده از فرصت های تجارت و فناوری هستند ، کمک به کسانی که با تنظیم سخت روبرو هستند بسیار مهم است.

بنابراین چه کاری می توان برای رفع نگرانی های قانونی افرادی که از یک سیستم اقتصادی جهانی که هنوز رایگان ، منصفانه و باز نیست ، از دست بدهد؟

واقعیت این است که تجارت به تنهایی باعث ایجاد همه مشکلاتی نشده است که امروزه بسیاری از افراد را نگران می کند و تجارت به تنهایی آنها را نیز حل نمی کند. دولت ها باید به طور همزمان در بسیاری از جبهه ها عمل کنند ، با این تشخیص که تأثیر تجارت جهانی بر مردم هم به تنظیمات سیاست ملی کشورهایی که در آن زندگی می کنند و هم به ماهیت و درجه همکاری اقتصادی بین المللی بستگی دارد. این به معنای کار در سیلوها و استفاده از رویکرد سیاست بسیار یکپارچه تر ، چه در داخل و چه در سطح بین المللی است تا بتواند کل سیستم بهتر و برای افراد بیشتری کار کند. ما می توانیم با تمرکز روی سه چیز شروع کنیم.

اول ، تأثیر باز بودن بر رشد بستگی به شرایط موجود در اقتصاد داخلی دارد که مزایایی را برای تحقق و توزیع عادلانه فراهم می کند و افراد و بنگاه ها توانایی استفاده از فرصت های جدید را دارند. به عنوان مثال ، این شامل کاهش هزینه های غیر ضروری است که سیاست ها می توانند ناخواسته به معامله گران تحمیل کنند ، در زیرساخت های فیزیکی سرمایه گذاری کنند تا مردم را به مشاغل و بازارها متصل کنند و در افراد (از اوایل کودکی تا یادگیری مادام العمر) سرمایه گذاری کنند تا آنها را از این مزیت استفاده کنند. فرصت های تازه.

دوم ، ما باید کارهای بیشتری انجام دهیم تا همه را به همراه بیاوریم و اطمینان حاصل کنیم که اشکالات موقت به معایب مادام العمر تبدیل نمی شوند. سیاست های تعدیل فقط بر روی آوارگان تجارت کافی نیست. کار بهتر این سیستم برای بیشتر افراد خواستار رویکردی است که باعث بهبود بهزیستی و رشد قوی تر و فراگیرتر در مرکز می شود و شهروندان ، بنگاه ها و جوامع را قادر می سازد تا با تغییرات سریع سازگار شوند و از فرصت های ایجاد شده توسط فناوری ، جهانی سازی بهره مند شوند. و تجارتدر حالی که دستور العمل دقیق بر اساس کشور متفاوت خواهد بود ، تلاش ها برای هدف قرار دادن نه تنها بازارهای کار و شبکه های تأمین اجتماعی بلکه برابری فرصت نیز باید هدف قرار دهند.

و سوم ، ما باید از طیف کاملی از ابزارهای همکاری اقتصادی بین المللی استفاده کنیم تا سیستم بین المللی بهتر کار کند. تجارت توسط مجموعه گسترده تری از موضوعات در نحوه تعامل کشورها با یکدیگر در اقتصاد جهانی - از تنظیم مالی و همکاری مالیاتی ، مبارزه با رشوه و فساد ، گرفته تا حقوق کارگران و حفاظت از محیط زیست شکل می گیرد. این موضوعات موضوع انواع توافق نامه ها در ابزار بین المللی همکاری اقتصادی بین المللی است که از قوانین چند جانبه به قانونی و دستورالعمل های داوطلبانه و کدهای رفتار ، گرفته تا شفافیت و گفتگو است.

اما سیستم بین المللی که اکنون داریم برای همه تحویل نمی دهد. فقدان زمین بازی بین المللی از جمله عواملی است که بر تخصیص مزایای تجارت ، چه در داخل و چه در بین کشورها ، بخش ها ، کارگران و مناطق تأثیر می گذارد. برای اینکه سیستم آزادتر ، منصفانه تر و بازتر شود ، باید مناطقی را که در آن شکاف و تجارت ناتمام داریم ، برطرف کنیم. و ما باید کارهای بیشتری انجام دهیم تا اطمینان حاصل کنیم که همه ، از شرکت ها به کشورها ، طبق قوانین توافق شده بازی می کنند.

سیاست گذاری تجارت همچنین باید به یک گفتگوی بازتر تبدیل شود ، جایی که افراد بیشتری می توانند در مورد موضوعات بحث کنند ، جوانب مثبت و منفی را ارزیابی کنند و احساس اعتماد به نفس بیشتری داشته باشند که معاملات ذاتی در رسیدن به توافق نامه ها معنا پیدا می کنند. همه موافق نیستند ، اما افزایش درک و گسترش گفتگو به شناسایی راه حل های جدید کمک خواهد کرد. یک بحث عمومی آگاهانه می تواند به ایجاد درک بهتر از نقش تجارت در اقتصاد کمک کند. همه نمی توانند در اتاق مذاکره باشند - و گنجاندن همچنین می تواند منجر به گرفتن توسط لابی های غالب شود - اما همه می توانند حس بسیار بهتری از انتخاب ها در معرض خطر داشته باشند و فرصت های بیشتری برای ارائه نظرات خود در مورد این گزینه ها ، آگاه و مطلع شوندتوسط بحث

فقط یک بسته تجاری مدرن ، جامع تر و منسجم تر ، سیاست های داخلی و بین المللی می تواند اطمینان حاصل کند که تجارت جهانی آزادتر ، عادلانه تر و بازتر می شود تا بتواند آنچه را که قرار است انجام دهد انجام دهد: در زندگی بهتر برای افراد بیشتر کمک کند.< SPAN> سیاست گذاری تجارت همچنین باید به یک گفتگوی بازتر تبدیل شود ، جایی که افراد بیشتری می توانند در مورد موضوعات بحث کنند ، جوانب مثبت و منفی را ارزیابی کنند و احساس اعتماد به نفس بیشتری را احساس کنند که معاملات ذاتی در رسیدن به توافق نامه ها معنی دارند. همه موافق نیستند ، اما افزایش درک و گسترش گفتگو به شناسایی راه حل های جدید کمک خواهد کرد. یک بحث عمومی آگاهانه می تواند به ایجاد درک بهتر از نقش تجارت در اقتصاد کمک کند. همه نمی توانند در اتاق مذاکره باشند - و گنجاندن همچنین می تواند منجر به گرفتن توسط لابی های غالب شود - اما همه می توانند حس بسیار بهتری از انتخاب ها در معرض خطر داشته باشند و فرصت های بیشتری برای ارائه نظرات خود در مورد این گزینه ها ، آگاه و مطلع شوندتوسط بحث