سرمقاله: هیچ بهبودی معمولی

با کمی تسکین می توان دید که چشم انداز اقتصادی درخشان می شود ، اما با کمی ناراحتی که این کار را به روشی بسیار ناهموار انجام می دهد. در میان شیوع تجدید شده ویروس ، کمتر مکرر اما پراکنده در سراسر جهان ، رشد جهانی همچنان بهبود می یابد. ما در حال افزایش تولید جهانی هستیم تا تقریباً 6 ٪ در سال جاری افزایش یابد ، یک افزایش چشمگیر پس از انقباض 3 درصد در سال 2020. در حالی که بهبود بیشتر جهان را تا پایان سال 2022 به سطح تولید ناخالص داخلی پیش از ارزش باز می گرداند ، این است. دور از کافیاقتصاد جهانی زیر مسیر رشد پیش از ارزش خود باقی مانده است و در بسیاری از کشورهای OECD تا پایان سال 2022 به سطح انتظار نمی رود به سطح مورد انتظار قبل از همه گیر.

اقدامات سیاست سوئیفت راه را برای بهبود سلامت و اقتصادی هموار کرده است. شانزده ماه از همه گیر ، بسیاری از کشورها با شیوع جدید ویروس بهتر مقابله می کنند. دولت ها نزدیک به 2 میلیارد دوز واکسن را اجرا کرده اند و ظرفیت جهانی برای آزمایش ، تولید و اجرای واکسن به سرعت بهبود یافته است. خط مشی محافظت بی سابقه ای که دولت ها مستقر کرده اند ، پارچه اقتصادی ، بنگاه ها و مشاغل را در اکثر اقتصادهای پیشرفته و برخی از اقتصادهای نوظهور حفظ کرده است. هرگز در یک بحران ، پشتیبانی از سیاست - چه از نظر سلامتی ، با سرعت رکورد توسعه واکسن ، پولی ، مالی یا مالی - بسیار سریع و مؤثر نبوده است. در نتیجه ، بخش تولید به سرعت در حال رشد است ، تجارت کالا به شدت در حال بازگشت به شدت است زیرا مرزها به تدریج بازگشایی می شوند و سفر به آرامی از سر گرفته می شود. علاوه بر این ، بازگشایی با افزایش مصرف و ساعات کار همراه است. این بسیار دلگرم کننده است ، زیرا باید زخم های ناشی از بحران را محدود کند.

با این حال ، بیش از حد بسیاری از پیشانی ها ادامه دارند.

بسیار نگران کننده است که واکسن های کافی به اقتصادهای نوظهور و کم درآمد نرسند. این امر این اقتصادها را در معرض تهدید اساسی قرار می دهد زیرا آنها ظرفیت سیاست کمتری برای حمایت از فعالیت نسبت به اقتصادهای پیشرفته دارند. ضعف رشد ویروس محور برای بالشتک سخت تر خواهد بود و در نتیجه در صورت نگرانی از بازارهای مالی ، باعث افزایش بیشتر فقر حاد و مسائل مربوط به بودجه حاکمیت می شود. این همه نگران کننده تر است زیرا با وجود تأثیر بر زندگی و معیشت ، هزینه جهانی اقتصادی و اجتماعی در حفظ مرزهای بسته ، کوتوله ها هزینه های ساخت واکسن ، آزمایش و منابع بهداشتی را به طور گسترده ای در دسترس این کشورها قرار می دهد.

به طور گسترده تر ، تا زمانی که اکثریت قریب به اتفاق جمعیت جهانی واکسینه نشوند ، همه ما در برابر ظهور انواع جدید آسیب پذیر هستیم. اعتماد به نفس می تواند به طور جدی با قفل های بیشتر و توقف فعالیت های اقتصادی از بین برود. شرکت ها ، تاکنون به خوبی محافظت می شوند اما اغلب با بدهی بالاتر از قبل از همه گیر ، می توانند ورشکسته شوند. آسیب پذیرترین اعضای جامعه باعث خطر ابتلا به طلسم طولانی مدت عدم تحرک یا کاهش درآمد ، تشدید نابرابری ها ، در سراسر و در داخل کشورها و اقتصادهای بالقوه بی ثبات کننده می شوند.

یک خطر جدید و بسیار ناامید کننده احتمال تورم بالاتر است. قیمت کالاها به سرعت در حال افزایش است. تنگناها در برخی از بخش ها و اختلال در تجارت باعث ایجاد تنش قیمت می شوند. این اختلالات باید تا پایان سال محو شوند ، زیرا ظرفیت تولید عادی می شود و مصرف کالا از کالاها به سمت خدمات تغییر می کند. هنوز هم در بازارهای کار بسیار کمبود وجود دارد و رشد دستمزد را مهار می کند. در برابر این زمینه ، تا زمانی که انتظارات تورم به خوبی لنگرگاه باقی بماند و رشد دستمزد همچنان فرومایه باشد ، ما اطمینان داریم که بانک های مرکزی هوشیار خواهند ماند اما از طریق این افزایش قیمت موقت نگاه می کنند. از نظر ما ، بیشترین نگرانی این خطر است که بازارهای مالی نتوانند از طریق افزایش موقت قیمت ها و تعدیل قیمت نسبی ، افزایش نرخ بهره و نوسانات بازار را افزایش دهند. هوشیاری لازم است.

هنگامی که تنگناها در بخش هایی بوجود می آیند که تولید به شدت متمرکز است ، مانند تراشه های الکترونیکی ، بخش های بزرگی از زنجیره تأمین را تهدید می کند ، دولت ها باید از طریق همکاری بیشتر در تجارت و اقدامات برای متنوع سازی منابع عرضه ، تمام تلاش خود را برای کاهش چنین تنش ها انجام دهند. یکی از درس های مهم این بحران توجه بیشتر به مقاومت در برابر زنجیره های عرضه است ، همانطور که توسط سنبله های قیمت در بخش هایی که تولید بیش از حد متمرکز است ، تأکید می شود. به طور گسترده تر ، دولت ها همچنین با پیگیری سیاست هایی که رشد احتمالی خروجی را بالا می برد و رقابت و تجارت را تقویت می کند ، نقشی برای رفع تهدیدهای تورم دارند.

با انتقال کشورها به سمت چشم اندازهای بهتر ، این باور می شود که دولت ها در حال حاضر به اندازه کافی کار می کنند تا رشد را به سمت مسیری بالاتر و بهتر سوق دهند ، به ویژه با توجه به هدف دفع کربن سازی. اقدامات انعطاف پذیر و متناقض برای مردم و بنگاهها برای لنگر انداختن انتظارات مبنی بر حفظ و هدف قرار دادن حمایت مالی تا زمانی که اقتصادها به کار خود بازگردند و یا نزدیک به اشتغال کامل نباشند ، ضروری است. به طور خاص ، ترازنامه های بنگاه های کوچک قابل دوام از طریق مالیات معوق یا کمک های مالی بسیار مهم است. علاوه بر این ، ضروری است که سرمایه گذاری های عمومی کافی برای انتقال دیجیتال و سبز در دسترس باشد و این وجوه به سرعت و کارآمد هزینه می شود. این امر به تشویق سرمایه گذاری خصوصی در این زمینه ها نیز کمک می کند. سرانجام ، اعتماد به نفس با سیگنالینگ تقویت می شود که یک چارچوب مالی واضح ، مؤثر و پایدار به کار گرفته می شود و برنامه های مالی میان مدت بر اساس بررسی هزینه های عمومی برای اطمینان از اولویت ها با جاه طلبی ها و نیازهای شهروندان شروع می شود.، و ارزیابی مجدد مالیات برای اطمینان از یک سیستم مالیاتی منصفانه ، کارآمد و مترقی.

اقتصاد جهانی در حال حاضر با اصطکاک های زیادی به سمت بهبودی حرکت می کند. این خطر که رشد کافی پس از مراجعه به آن حاصل نشود یا به طور گسترده به اشتراک گذاشته شود ، بالا می رود. این امر به اتخاذ چارچوب های سیاست انعطاف پذیر و پایدار و کیفیت همکاری های بین المللی بستگی دارد.