نمای کلی داروهای بدون نسخه

داروهای OTC افراد را قادر می سازد بسیاری از علائم آزار دهنده را تسکین دهند و برخی از بیماری ها را به سادگی و بدون هزینه مراجعه به پزشک درمان کنند. با این حال ، استفاده ایمن از این داروها به دانش ، عقل سلیم و مسئولیت نیاز دارد.

علاوه بر موادی مانند آسپیرین و استامینوفن که افراد به طور معمول به عنوان داروهای OTC فکر می کنند ، بسیاری از محصولات دیگر در دسترس توسط سازمان غذا و داروی (FDA) داروهای OTC در نظر گرفته می شوند. برخی از خمیردندان ها ، برخی از دهانشویه ها ، برخی از انواع قطره چشم ، برداشت زگیل ، کرم های کمکهای اولیه و پمادهایی که حاوی آنتی بیوتیک هستند و حتی شامپو های شوره سر نیز داروهای OTC در نظر گرفته می شوند. هر کشور تعیین می کند که کدام داروها در آن کشور در دسترس است.

برخی از داروهای OTC در ابتدا فقط با تجویز در دسترس بودند. پس از سالها استفاده تحت مقررات تجویز ، داروهای دارای سوابق ایمنی عالی ممکن است توسط FDA برای فروش بدون نسخه تأیید شوند. ایبوپروفن ضد درد و داروی سوزش سر دل فاموتیدین نمونه ای از چنین داروهایی است. غالباً ، نسخه OTC در هر قرص ، کپسول یا کپلت نسبت به داروی تجویزی مقدار قابل توجهی پایین تر از ماده فعال دارد. در هنگام ایجاد دوزهای مناسب داروهای OTC ، تولید کنندگان و FDA سعی در تعادل ایمنی و اثربخشی اثربخشی دارو و ایمنی دارند ، اهداف اصلی تولید دارو نشان دهنده اثربخشی و ایمنی دارو است. از آنجا که همه داروها می توانند و همچنین کمک کنند ، ایمنی نسبی است. تفاوت بین معمول. بیشتر بخوانید

داروهای OTC همیشه نسبت به داروهای تجویز مشابه تحمل بهتری ندارند. به عنوان مثال ، Diphenhydramine به خواب OTC می تواند عوارض جانبی ایجاد کند که به همان اندازه جدی است که با بسیاری از وسایل خواب تجویز شده ، به ویژه در افراد مسن همراه است.

پیشینه تاریخی

در یک زمان ، بیشتر داروها بدون نسخه در دسترس بودند. قبل از وجود سازمان غذا و داروی (FDA) ، تقریباً هر چیزی را می توان در یک بطری قرار داد و به عنوان یک درمان مطمئن فروخته شد. الکل ، کوکائین ، ماری جوانا و تریاک در برخی از محصولات بدون نسخه (OTC) بدون اطلاع رسانی به کاربران درج شدند. قانون مواد غذایی ، مواد مخدر و آرایشی (FD& C) ، که در سال 1938 تصویب شد ، به FDA صلاحیت صادر کردن مقررات را داد ، اما این عمل دستورالعمل های روشنی را ارائه نمی دهد که چه داروها فقط با نسخه می توانند به فروش برسند و چه چیزی می تواند از طریق آن فروخته شودپیشخوان.

اصلاحیه قانون FD& C در سال 1951 تلاش کرد تا تفاوت بین OTC و داروهای تجویزی را روشن کند و با مسائل مربوط به ایمنی مواد مخدر مقابله کند. داروهای تجویز شده به عنوان ترکیباتی تعریف شده اند که می توانند به جز تحت نظارت پزشک ، تشکیل عادت ، سمی یا ناامن برای استفاده باشند. هر چیز دیگری را می توان از طریق پیشخوان فروخت.

همانطور که با اصلاحیه قانون FD& C در سال 1962 ذکر شد ، داروهای OTC لازم بود که هم مؤثر و هم ایمن باشند. با این حال ، تعیین اثربخشی و اثربخشی دارو و ایمنی ، اهداف اصلی تولید دارو نشان دهنده اثربخشی و ایمنی دارو است. از آنجا که همه داروها می توانند و همچنین کمک کنند ، ایمنی نسبی است. تفاوت بین معمول. بیشتر بخوانید می تواند دشوار باشد. آنچه برای یک نفر مؤثر است ممکن است برای شخص دیگر نباشد ، و هر دارویی ممکن است عوارض جانبی ناخواسته ایجاد کند (همچنین عوارض جانبی ، عوارض جانبی یا واکنشهای جانبی دارویی نامیده می شود ، یا نمای کلی از واکنشهای جانبی داروهای جانبی واکنشهای جانبی دارویی (عوارض جانبی) هرگونه اثرات ناخواسته از آن استدر اوایل دهه 1900 ، دانشمند آلمانی ، پل Ehrlich ، یک داروی ایده آل را به عنوان "گلوله جادویی" توصیف کرد. بیشتر بخوانید). در ایالات متحده هیچ سیستم سازمان یافته ای برای گزارش اثرات منفی داروهای OTC تا سال 2007 وجود نداشت ، هنگامی که یک قانون جدید مؤثر شد که شرکت ها را ملزم به گزارش عوارض جانبی جدی مرتبط با داروهای OTC می کند (به محصولات OTC و مکمل های غذایی مراجعه کنید).

ملاحظات ایمنی

ایمنی یکی از نگرانی های اساسی است که سازمان غذا و داروی (FDA) طبقه بندی مجدد داروی تجویز شده را به عنوان OTC (بدون نسخه) در نظر می گیرد. بیشتر داروهای OTC - مانند غذاهای بهداشتی ، مکمل های غذایی (از جمله گیاهان دارویی مکمل های غذایی مکمل های غذایی مکمل های غذایی ، توسط حدود 75 ٪ از آمریکایی ها استفاده می شود. آنها رایج ترین روشهای درمانی شامل داروهای یکپارچه و بهداشت (IMH) و داروهای مکمل و جایگزین هستند (CAM) بیشتر بخوانید) و درمان های مکمل درمانی از داروهای یکپارچه ، مکمل و جایگزین پزشکی یکپارچه و بهداشت (IMH) و داروهای مکمل و جایگزین (CAM) شامل انواع روشهای درمانی و روشهای درمانی است که از لحاظ تاریخی در معمولی قرار نگرفته اند. بیشتر بخوانید - از نظر علمی و گسترده مورد مطالعه قرار گرفته است. با این حال ، تمام داروها دارای مزایا و خطرات هستند و در صورت دریافت مزایای دارو ، باید در درجه ای از خطر تحمل شود. تعیین میزان قابل قبول ریسک یک تماس داوری است.

طبقه بندی مجدد داروها به عنوان داروهای بدون نسخه

سؤالات زیر می تواند به تعیین اینکه آیا یک دارو به اندازه کافی ایمن است برای تهیه پیشخوان کمک کند:

آیا از این دارو برای مدت زمان کافی استفاده شده است تا اثرات مضر کاملاً درک شود؟ چه تأثیرات مضر (از جمله موارد سوء استفاده) ممکن است باعث ایجاد دارو شود؟ آیا عادت دارویی شکل می گیرد؟ آیا مزایای وضعیت بدون نسخه از خطرات بالاتر است؟

سؤالات دیگر به تعیین سهولت تشخیص بیماری و سپس درمان در خارج از یک محیط مراقبت های بهداشتی کمک می کند:

آیا یک فرد متوسط می تواند شرایطی را که خواستار دارو است ، تشخیص دهد؟

آیا یک فرد متوسط می تواند بدون کمک پزشک یا سایر پزشکان مراقبت های بهداشتی ، وضعیت را درمان کند؟

سرانجام ، مردم باید نحوه استفاده از دارو را درک کنند ، بنابراین برچسب زدن در قسمت بیرونی و داخل بسته ملاحظات مهمی است:

آیا می توان دستورالعمل های کافی برای استفاده را نوشت؟ آیا هشدارها علیه استفاده ناامن می توانند نوشته شوند؟ آیا یک فرد متوسط می تواند اطلاعات مربوط به برچسب را درک کند؟

انتخاب و استفاده از داروهای بدون نسخه

ایمنی به استفاده صحیح از دارو بستگی دارد. برای داروهای OTC ، استفاده صحیح اغلب به خود تشخیص مصرف کننده متکی است ، که باعث خطا می شود. به عنوان مثال ، بیشتر سردردها خطرناک نیستند ، اما در موارد نادر ، سردرد هشدار اولیه تومور مغزی تومور مغز است که تومور مغزی می تواند یک رشد غیر سرطانی (خوش خیم) یا سرطانی (بدخیم) در مغز باشد. این ممکن است در مغز سرچشمه بگیرد یا از قسمت دیگری از بدن به مغز گسترش یابد. بیشتر بخوانید یا نمای کلی خونریزی از سکته های بواسیر سکته مغزی خونریزی شامل خونریزی در مغز (خونریزی داخل مغزی) و خونریزی بین لایه های داخلی و بیرونی بافتی که مغز را پوشش می دهد (خونریزی زیرروچنوئید) است. بشربیشتر بخوانیدبه طور مشابه ، آنچه به نظر می رسد سوزش سر دل شدید ممکن است نشانگر قریب الوقوع سکته قلبی حاد عروق کرونر (حمله قلبی ؛ انفارکتوس میوکارد ؛ آنژین ناپایدار) سندرمهای کرونر حاد ناشی از انسداد ناگهانی در شریان کرونر باشد. این انسداد بسته به محل و میزان ، باعث ایجاد آنژین ناپایدار یا حمله قلبی (انفارکتوس میوکارد) می شود. بیشتر بخوانیددر نهایت ، افراد باید در تعیین اینکه چه زمانی یک علامت یا بیماری جزئی است ، از عقل سلیم استفاده کنند و در صورت عدم اطمینان از پزشک یا داروساز مشورت کنید.

دستورالعمل های انتخاب و استفاده از داروهای OTC به شرح زیر است:

اطمینان حاصل کنید که خود تشخیص تا حد امکان دقیق است. فرض نکنید که مشکل "چیزی است که در اطراف است".

محصولی را انتخاب کنید زیرا مواد تشکیل دهنده برای شرایط مناسب هستند ، نه به این دلیل که این محصول دارای نام تجاری آشنا است.

محصولی را با کمترین مواد مناسب انتخاب کنید. محصولاتی که سعی در تسکین هر علامت ممکن دارند ، احتمالاً افراد را در معرض داروهای غیر ضروری قرار می دهند ، خطرات اضافی را به خود اختصاص می دهند و هزینه بیشتری نیز دارند.

برای تعیین دوز صحیح و اقدامات احتیاطی ، برچسب را با دقت بخوانید ، از جمله اینکه چه شرایطی باعث می شود این دارو به انتخاب ضعیف تبدیل شود.

وقتی شک دارید ، از یک داروساز یا پزشک بپرسید که مناسب ترین ماده یا محصول چیست. از یک داروساز بخواهید که تعامل احتمالی با سایر داروهای مورد استفاده را بررسی کند. از یک داروساز بخواهید عوارض جانبی احتمالی را شناسایی کند. بیشتر از دوز توصیه شده مصرف نکنید.

یک داروی بدون نسخه را بیش از حداکثر زمان پیشنهادی در برچسب مصرف نکنید. در صورت وخیم تر شدن علائم ، مصرف دارو را متوقف کنید.

تمام داروها ، از جمله داروهای بدون نسخه را از دسترس کودکان نگه دارید.

خواندن برچسب های داروهای بدون نسخه

افرادی که داروهای OTC را خریداری می کنند باید دستورالعمل ها را با دقت بخوانند و دنبال کنند. از آنجا که فرمولاسیون های مختلف-از جمله فرمولاسیون فوری و کنترل شده آزاد (آهسته)-ممکن است یک نام تجاری یکسان داشته باشند ، هر بار که یک محصول خریداری می شود ، برچسب باید بررسی شود و باید به دوز توجه کرد. با فرض اینکه دوز یکسان است بی خطر نیست.

همچنین ، فرمولاسیون های مختلف با همان نام تجاری ممکن است مواد مختلفی داشته باشد ، بنابراین بررسی مواد موجود در برچسب مهم است. به عنوان مثال ، چندین ده فرمولاسیون مختلف Tylenol® با طیف گسترده ای از مواد و دوزها وجود دارد. برخی از محصولات Maalox® حاوی هیدروکسید آلومینیوم و منیزیم هستند ، در حالی که برخی دیگر حاوی کربنات کلسیم هستند.

هنگام انتخاب یک محصول ، افراد باید برچسب را با دقت بخوانند تا مشخص کنند کدام محصول برای مشکل خاص آنها مناسب است. برچسب های روی داروهای OTC ، که توسط FDA مورد نیاز است ، می تواند به افراد کمک کند تا مزایا و خطرات دارویی و همچنین نحوه استفاده صحیح از دارو را درک کنند. در صورت داشتن هرگونه سؤالی در مورد محصول OTC ، مردم باید از داروساز بپرسند.

اغلب ، برچسب های داروهای OTC طیف کاملی از عوارض جانبی احتمالی را ذکر نمی کنند. در نتیجه ، بسیاری از افراد تصور می کنند که این داروها در صورت وجود عوارض جانبی کمی دارند. به عنوان مثال ، درج بسته برای یک ضد درد ، مردم را برای مصرف بیش از 10 روز برای درد ، هشدار می دهد. با این حال ، عوارض جانبی جدی احتمالی که می تواند با استفاده طولانی مدت رخ دهد (مانند خونریزی تهدید کننده زندگی از دستگاه گوارش) ذکر نشده است-نه روی جعبه ، بطری یا درج بسته. در نتیجه ، افراد مبتلا به درد مزمن یا التهاب ممکن است برای مدت طولانی این دارو را مصرف کنند بدون اینکه متوجه شوند چنین استفاده ای می تواند منجر به مشکلات جدی شود.

خواندن برچسب دارویی

داروهای بدون نسخه در ایالات متحده موظفند برچسب هایی داشته باشند که توضیح می دهد مزایا و خطرات دارویی و نحوه استفاده صحیح از دارو چیست. این برچسب تحت عنوان "حقایق مواد مخدر" است. ترکیبات فعال در بالا ذکر شده و به دنبال آن موارد استفاده ، هشدارها ، دستورالعمل ها ، سایر اطلاعات و مواد غیرفعال انجام می شود.

ماده فعال: خود دارو ماده فعال است. محصولات ترکیبی بیش از یک ماده فعال دارند. نام عمومی این دارو با میزان دارو در هر قرص ، کپسول یا واحد دوز ذکر شده است. همین داروی عمومی ممکن است تحت چندین نام تجاری مختلف (برند) فروخته شود.

موارد استفاده: علائم یا اختلالاتی که محصول دارویی برای آنها توصیه می شود ذکر شده است.

هشدارها: هنگامی که از این دارو نباید استفاده شود ، هنگامی که باید با پزشک یا داروساز مشورت شود (و بعد از چه مدت) ، و کدام عوامل می تواند پاسخ مورد انتظار دارو را تغییر دهد ، معمولاً در چهار بخش.

"هنگام استفاده از این محصول" شامل عوارض جانبی متداول ، غذاهایی است که ممکن است در اثربخشی یا ایمنی دارو (تعامل مواد مخدر) و اقدامات احتیاطی ویژه برای مصرف (به عنوان مثال ، رانندگی در هنگام مصرف دارو) تداخل داشته باشد.

در بخش آخر هشدارهای ویژه برای زنانی که باردار یا شیردهی و برای کودکان هستند ، با دستورالعمل هایی درباره آنچه در صورت مصرف بیش از حد انجام می شود ، ذکر شده است.

مسیرها: چه مقدار از دارو و چند بار مصرف دارو برای گروه های سنی مختلف داده می شود ، زیرا اندازه و سن ، از جمله عوامل دیگر ، بر نحوه پاسخ فرد به دارو تأثیر می گذارد.

سایر اطلاعات: دستورالعمل های ویژه ، مانند نحوه ذخیره دارو به گونه ای که بدتر نشود ، ذکر شده است.

مواد غیرفعال: علاوه بر مواد مخدر ، مواد مخدر - قرص ها ، کپسول ها یا فرمولاسیون های دیگری که مصرف کنندگان خریداری می کنند - مواد حاوی اضافه شده برای تسهیل در مصرف دارو ، مانند مواد تشکیل دهنده ای که طعم و رنگ و رنگ دلپذیر دارند. محصولاتی با همان ماده فعال ممکن است حاوی مواد غیرفعال مختلف باشند. مواد غیرفعال معمولاً بی ضرر هستند ، اما برخی از آنها در چند نفر واکنش آلرژیک ایجاد می کنند ، که باید به دنبال محصولات ساخته شده بدون آن مواد باشند.

اطلاعات بیشتر

در زیر یک منبع انگلیسی زبان است که ممکن است مفید باشد. لطفاً توجه داشته باشید که دفترچه راهنما مسئول محتوای این منبع نیست.

محصولات OTC و مکمل های غذایی: سایتی برای گزارش عوارض جانبی مرتبط با استفاده از داروهای بدون نسخه (OTC) و مکمل های غذایی.< Pan> مواد غیر فعال: علاوه بر مواد مخدر ، مواد مخدر - قرص ها ، کپسول ها یا فرمولاسیون های دیگری که مصرف کنندگان خریداری می کنند - مواد حاوی اضافه شده برای تسهیل در مصرف دارو ، مانند مواد تشکیل دهنده ای که طعم فله یا طعم و رنگ دلپذیر دارندبشرمحصولاتی با همان ماده فعال ممکن است حاوی مواد غیرفعال مختلف باشند. مواد غیرفعال معمولاً بی ضرر هستند ، اما برخی از آنها در چند نفر واکنش آلرژیک ایجاد می کنند ، که باید به دنبال محصولات ساخته شده بدون آن مواد باشند.