افزایش قیمت در بازار ارز

توسعه پایدار نیازمند آگاهی جهانی و اقدام محلی است.

خبرنامه D+C

آیا خبرنامه ما را می شناسید؟شما را در مورد آنچه منتشر می کنیم در جریان قرار می دهد. لطفا ثبت نام کنید و هر ماه آن را دریافت خواهید کرد.

با تشکر و آرزوی بهترین ها برای تیم تحریریه

نمایش نرخ ارز در ریودوژانیرو در اواسط اکتبر.

دلار آمریکا در حال حاضر به سرعت در حال افزایش است. در پس زمینه رکود ناشی از قرنطینه کووید-19 و تهاجم روسیه به اوکراین، این روند در بسیاری از کشورهای در حال توسعه و بازارهای نوظهور مشکلاتی را ایجاد می کند. بانک های مرکزی کشورهای با درآمد بالا به پیامدهای جهانی تصمیمات خود توجه چندانی ندارند.

نرخ ارز اخیراً به طور فزاینده ای نوسان داشته است. با توجه به تورم، فدرال رزرو (فدرال رزرو - بانک مرکزی ایالات متحده آمریکا) یک سیاست جنگ طلبانه را اتخاذ کرده است و چندین بار نرخ بهره را افزایش داده است. نرخ وجوه فدرال در ابتدای سال نزدیک به صفر بود و اکنون در محدوده 3 تا 3. 25 درصد است. به چند دلیل، این تلاش برای کنترل افزایش قیمت ها نه تنها در ایالات متحده آمریکا خطر رکود را افزایش می دهد و در واقع ممکن است منجر به رکود جهانی شود.

همه گیری و جنگ به طور کلی عدم اطمینان را افزایش داده است. بنابراین سرمایه گذاران ریسک گریزتر شده اند. علاوه بر این، نرخ های بهره بالاتر، سرمایه گذاری در اقتصاد واقعی را که محرک های مهم رشد هستند، گران تر می کند. دلیل آن این است که این سرمایه گذاری ها معمولاً حداقل تا حدی با وام تأمین می شود. بنابراین نرخ بهره بالا به طور کلی رشد را کاهش می دهد. این مکانیسم برای همه اقتصادها از جمله ایالات متحده اعمال می شود.

طنز بزرگ این است که نرخ های بهره بانک مرکزی تنها تاثیر بسیار کمی بر قیمت انرژی و مواد غذایی دارد که در حال حاضر محرک های اصلی تورم هستند. با این حال، نرخ های بالاتر سرمایه گذاری در انرژی پاک را گران تر می کند، که ارتباط واردات سوخت های فسیلی را کاهش می دهد و اقتصادها را از نظر زیست محیطی پایدارتر می کند.

پیامدهای بین المللی

موضع جدید فدرال رزرو تأثیرات بیشتری در سطح بین المللی دارد. نرخ های بهره بالاتر در ایالات متحده انگیزه ای برای سرمایه گذاران بین المللی برای جستجوی بندر امنی است که دلار فراهم می کند. بر این اساس، نرخ دلار نسبت به ارز اکثر اقتصادها همچنان در حال افزایش است. در عین حال، دلار قوی به طرق مختلف به اقتصادهای در حال توسعه آسیب می رساند:

• بسیاری از آنها - و به ویژه کشورهای کم توسعه یافته - نمی توانند در ارزهای خود وام بگیرند. آنها باید وام های داده شده دلار را به دلار ارائه دهند. سرویس دهی به معنای بازپرداخت وام به علاوه نرخ بهره است. از آنجا که دلار قدردانی می کند ، بنابراین وام های آنها در ارزهای ملی خود گران تر می شود. بارهای بدهی Sovereign ، که در حال حاضر یک مشکل بزرگ در بسیاری از کشورها است ، سنگین تر می شوند.
• برای جلوگیری از استهلاک ارزهای خود ، بانکهای مرکزی سایر کشورها باید از نمونه فدرال رزرو پیروی کنند و نرخ بهره را افزایش دهند. آنها در بسیاری از کشورهای در حال توسعه و بازارهای نوظهور بسیار زیاد هستند. در حالی که نرخ بهره بالاتر کمک می کند تا سرمایه گذاری سرمایه به دارایی های مالی ایمن تر در ایالات متحده آمریکا ، سرمایه گذاری های اقتصادی واقعی را حتی کمتر جذاب کند.
• در صورت نیاز به وام با ارزش دلار ، وام جدید نه تنها با نرخ ارز بالاتر بلکه با نرخ بهره بالاتر نیز می آید.

وضعیت فعلی بسیار چالش برانگیز است. از یک طرف ، بانک های مرکزی در کشورهای در حال توسعه می خواهند جریان سرمایه گذاری خارجی را ترغیب کنند. از طرف دیگر ، افزایش نرخ بهره باعث افزایش هزینه وام های داخلی و تأثیرگذاری بر رشد می شود. در طولانی مدت ، رشد پایین نیز به احتمال زیاد درآمد دولت را تضعیف می کند ، و بیشتر مشکلات بدهی را بدتر می کند.

تأثیرات بر تجارت

دلار قوی تر نیز تأثیراتی در تجارت دارد ، به ویژه که ارز ایالات متحده بر معاملات بین المللی حاکم است. حتی شرکت هایی که در اقتصادهای غیر دلار فعالیت می کنند از آن برای تسویه معاملات استفاده می کنند. کالاها ، به ویژه ، به طور کلی در همه جا به دلار خریداری و فروخته می شوند ، بنابراین کشورهایی که کالاهای صادراتی در واقع ممکن است تا حدی از دلار قوی بهره مند شوند.

با این حال ، سایر کشورها اغلب شاهد افزایش صادرات آنها نیز هستند. دلیل این امر این است که نرخ بالای ارز دلار باعث می شود کالاهای آنها از نظر خریداران خارجی نسبتاً ارزان باشد. در روند نزولی ، واردات از نظر ارزهای داخلی گران تر می شوند. این امر هم در مورد کالاهای مصرفی - از جمله مواد غذایی ، که برخی از کشورها به آن وابسته هستند - و کالاهای واسطه ای که برای تولید کالاهای دیگر مورد نیاز هستند ، صدق می کند. در نتیجه ، شرکت های داخلی ممکن است مجبور شوند سرمایه گذاری و یا خروجی را کاهش دهند.

بسیار مهم است که بیشتر اقتصادهای در حال توسعه به اصطلاح "قیمت داران" هستند. این اصطلاح بدان معنی است که آنها قادر به تأثیرگذاری بر قیمت بازار جهانی نیستند. از آنجا که آنها به تجارت جهانی بستگی دارند ، آنها مجبور می شوند کالاهای خود را با هر قیمت در حال حاضر پرداخت کنند. همه گفتند ، در حالی که اقتصادهایی که دارای بخش های صادراتی قوی هستند ممکن است از یک دلار قوی بهره مند شوند زیرا این امکان را به آنها می دهد تا حتی بیشتر در خارج از کشور بفروشند ، بیشتر اقتصادها رنج می برند.

نوسانات نرخ ارز به خودی خود یک مشکل است

علاوه بر این ، نوسانات بالای نرخ ارز به خودی خود یک مشکل است. تغییرات سریع و غیرقابل پیش بینی در ارزش خارجی یک ارز به حس کلی عدم اطمینان کمک می کند. سریعترین نرخ ارز در حال تغییر در سال جاری ، میزان روبل روسیه (بیشتر به دلیل جنگ) بود ، و پس از آن لیر ترکیه و واقعی برزیل. چنین بی ثباتی تمایل به تولید اقتصادی واقعی دارد ، زیرا باعث ایجاد وارونگی ناگهانی در جریان سرمایه می شود و برنامه ریزی را تضعیف می کند. آستانه بالاتر از آن که نوسانات نرخ ارز شروع به تأثیر منفی بر اقتصاد واقعی می کند ، معمولاً در اقتصادهای کوچک پایین تر از رشد است.

سرانجام ، نوسانات بیش از حد نرخ مبادله پیامدهایی برای سیاست های پولی دارد. این ممکن است سیاست پولی را ناکارآمد کند ، به ویژه هنگامی که ناسازگاری بین سیاست های بانک های مرکزی و وزرای مسئول امور مالی و امور اقتصادی وجود دارد. مداخلات مداوم بانکی مرکزی برای تثبیت نرخ ارز علاوه بر این می تواند هزینه های بالایی را متحمل شود. این امر می تواند از نظر کاهش ذخایر خارجی و/یا بانک مرکزی دارایی با ارزش مشکوک باشد.

اوقات سخت تر

دلار قدردانی در حال حاضر در بسیاری از مناطق مشکلات اقتصادی را در بر می گیرد. سیاست جدید فدرال رزرو به معنای سخت تر برای اکثر کشورهای محروم است. تا حدی کمتر ، اما با این وجود ، که در مورد بانک مرکزی اروپا (ECB) نیز صدق می کند ، که این نیز ، هرچند آهسته تر ، نرخ آن را افزایش می دهد.

بانکهای مرکزی ملل با درآمد بالا سابقه در نظر گرفتن تأثیرات در مناطق فقیرتر جهان را ندارند. مردم در کشورهای در حال توسعه و بازارهای نوظهور به الگوی قدرتهای مستقر غربی که در هنگام مناسب بودن آنها به منافع مشترک جهانی متوسل می شوند ، استفاده می شوند ، اما در صورت امکان منافع ملی را که کاملاً درک شده اند ، دنبال می کنند.

متأسفانه ، کشورهای در حال توسعه گزینه های کمی برای مقابله با چالش های استهلاک نرخ ارز و نوسانات در کوتاه مدت دارند. این چالش ها به بهترین وجه از قبل به جای واکنشی مورد بررسی قرار می گیرند. به طور کلی ، دولت های کشورهای در حال توسعه فقط باید در وام های پایدار شرکت کنند و همیشه اطمینان حاصل کنند که آنها جریان قوی درآمدهای داخلی دارند.

با این حال ، حتی در اوقات نگران کننده ، سیاست گذاران باید تمام تلاش خود را برای یافتن راه هایی برای ایجاد انگیزه در سرمایه گذاری ها به منظور افزایش رشد اقتصادی همزمان با کاهش فشارهای مالی انجام دهند. جامعه بین المللی به نوبه خود باید کارهای بیشتری برای تسریع در بازسازی بدهی انجام دهد ، که برای قرار دادن کشورهای در حال توسعه در یک مسیر مالی پایدارتر بسیار مهم خواهد بود (به Kathrin Berensma در www.dandc. eu مراجعه کنید).

آندره د ملو e سوزا یک اقتصاددان در IPEA (Instituto de Pesquisa econômica aplicada) ، یک اتاق فکر فدرال در برزیل است. Andre. demelloesouza@alumni. stanford. edu