کاهش کمی (QE) چیست؟

ساخت وبلاگ

برای دوره ای از اواسط دهه 1970 تا پایان سال 2007 ، سیاست پولی فدرال رزرو تا حد زیادی می تواند با بررسی چگونگی هدف قرار دادن نرخ بهره صندوق های فدرال با استفاده از عملیات بازار آزاد خلاصه شود. فدرال رزرو از نزدیک اقتصاد را نظارت می کند و در نظر می گیرد که چه زمانی و در صورت مداخله ، توجه به مبادله ظریف بین بیکاری و تورم است.

البته گفتن داستان اقتصاد ایالات متحده از سال 1975 از نظر اقدامات فدرال رزرو ، بسیاری از عوامل کلان اقتصادی دیگر را که بر بیکاری ، رکود اقتصادی ، رشد اقتصادی و تورم تأثیر می گذارد ، از بین می برد. نه قسمت از اقدام فدرال رزرو در بخش های زیر نیز نشان می دهد که بانک مرکزی باید یکی از بازیگران پیشرو که بر اقتصاد کلان تأثیر می گذارد ، در نظر گرفته شود. همانطور که قبلاً اشاره شد ، فرد مجرد با بیشترین قدرت برای تأثیرگذاری بر اقتصاد ایالات متحده احتمالاً رئیس فدرال رزرو است.

شکل 1 نشان می دهد که چگونه فدرال رزرو با هدف قرار دادن نرخ بهره صندوق های فدرال در چند دهه گذشته ، سیاست پولی را انجام داده است. این نمودار نرخ بهره صندوق های فدرال را نشان می دهد (به یاد داشته باشید ، این نرخ بهره از طریق عملیات بازار آزاد تعیین شده است) ، نرخ بیکاری و نرخ تورم از سال 1975. قسمت های مختلف سیاست پولی در این دوره در شکل نشان داده شده است.

This graph shows the historical rate of inflation, unemployment and the federal funds interest rate during periods of recession.

شکل 1. سیاست پولی ، بیکاری و تورم. از طریق اپیزودهای نشان داده شده در اینجا ، فدرال رزرو به طور معمول با یک سیاست پولی انقباضی و نرخ بهره بالاتر به تورم بالاتر واکنش نشان می داد و با یک سیاست پولی گسترده و نرخ بهره پایین تر به بیکاری بالاتر واکنش نشان داد.

قسمت 1

قسمت 1 را در اواخر دهه 1970 در نظر بگیرید. نرخ تورم بسیار زیاد بود ، بیش از 10 ٪ در سال 1979 و 1980 ، بنابراین فدرال رزرو از سیاست های پولی تنگ برای افزایش نرخ بهره استفاده کرد ، با افزایش نرخ صندوق های فدرال از 5. 5 ٪ در سال 1977 به 16. 4 ٪ در سال 1981. تا سال 1983 ، تورمبه 3. 2 ٪ کاهش یافت ، اما تقاضای کل به اندازه کافی به شدت منقبض شد که رکودهای برگشت به عقب در سال 1980 و در 1981-1982 رخ داد و نرخ بیکاری از 5. 8 ٪ در سال 1979 به 9. 7 ٪ در سال 1982 افزایش یافت.

قسمت 2

در قسمت 2 ، هنگامی که فدرال رزرو در اوایل دهه 1980 متقاعد شد که تورم در حال کاهش است ، فدرال رزرو شروع به کاهش نرخ بهره برای کاهش بیکاری کرد. نرخ بهره صندوق های فدرال از 16. 4 ٪ در سال 1981 به 6. 8 ٪ در سال 1986 کاهش یافت. تا سال 1986 یا بیشتر ، تورم به حدود 2 ٪ کاهش یافته بود و نرخ بیکاری به 7 ٪ کاهش یافته بود و هنوز در حال سقوط بود.

قسمت 3

با این حال ، در قسمت 3 در اواخر دهه 1980 ، به نظر می رسد که تورم دوباره در حال افزایش است و از 2 ٪ در سال 1986 تا سال 1989 به 5 ٪ افزایش یافته است. در پاسخ ، فدرال رزرو از سیاست پولی انقباضی برای افزایش نرخ صندوق های فدرال از 6. 6 ٪ استفاده کرددر سال 1987 تا 9. 2 ٪ در سال 1989. سیاست پولی محکم تر تورم را متوقف کرد ، که از بالای 5 ٪ در سال 1990 به زیر 3 ٪ در سال 1992 سقوط کرد ، اما همچنین به ایجاد رکود سال 1990-1991 کمک کرد و نرخ بیکاری از 5. 3 افزایش یافت.٪ در سال 1989 تا 7. 5 ٪ تا سال 1992.

قسمت 4

در قسمت 4 ، در اوایل دهه 1990 ، هنگامی که فدرال رزرو اطمینان داشت که تورم تحت کنترل است ، نرخ بهره را کاهش می دهد ، با کاهش نرخ بهره صندوق های فدرال از 8. 1 ٪ در سال 1990 به 3. 5 ٪ در سال 1992. با گسترش اقتصاد ،نرخ بیکاری از 7. 5 ٪ در سال 1992 به سال 1997 به کمتر از 5 ٪ کاهش یافت.

آن را تماشا کنید

این ویدئو ابزارهای اصلی پولی را که تاکنون در مورد آنها آموخته ایم ، بررسی می کند ، که اصلی ترین ابزارهای مورد استفاده قبل از رکود در سال 2008 بود.

قسمت های 5 و 6

در اپیزودهای 5 و 6 ، فدرال رزرو خطر تورم را درک کرد و نرخ بودجه فدرال را از 3 ٪ به 5. 8 ٪ از سال 1993 تا 1995 افزایش داد. تورم افزایش نیافته است ، و دوره رشد اقتصادی در دهه 1990 ادامه یافت. سپس در سال 1999 و 2000 ، فدرال رزرو نگران این بود که به نظر می رسد تورم در حال افزایش است ، بنابراین نرخ سود صندوق های فدرال را از 4. 6 ٪ در دسامبر 1998 به 6. 5 ٪ در ژوئن 2000 افزایش داد. تا اوایل سال 2001 ، تورم دوباره رو به کاهش بود ، اما خفیفرکود اقتصادی در سال 2001 رخ داد. بین سالهای 2000 تا 2002 ، نرخ بیکاری از 4. 0 ٪ به 5. 8 ٪ افزایش یافت.

قسمت های 7 و 8

در اپیزودهای 7 و 8 ، فدرال رزرو یک سیاست پولی سست را انجام داد و نرخ صندوق های فدرال را از 6. 2 ٪ در سال 2000 به 1. 7 ٪ در سال 2002 کاهش داد و سپس در سال 2003 دوباره به 1 ٪ رسید. آنها در واقع این کار را به دلیل ترس از ژاپن انجام دادندکاهش قیمت سبک ؛این امر آنها را ترغیب كرد كه بودجه فدرال رزرو را بیشتر از آنچه در غیر این صورت در نظر گرفته شده است ، كاهش دهند. رکود اقتصادی به پایان رسید ، اما ، نرخ بیکاری در اوایل دهه 2000 کند شد. سرانجام ، در سال 2004 ، نرخ بیکاری کاهش یافت و فدرال رزرو شروع به افزایش نرخ صندوق های فدرال کرد تا اینکه تا سال 2007 به 5 ٪ رسید.

قسمت 9

در قسمت 9 ، هنگامی که رکود بزرگ در سال 2008 به پایان رسید ، فدرال رزرو سریع نرخ بهره را کاهش داد و آنها را در سال 2008 به 2 ٪ کاهش داد و در سال 2009 نزدیک به 0 ٪صفر تا دسامبر 2008 ، اقتصاد هنوز در رکود اقتصادی بود. عملیات بازار آزاد نمی تواند نرخ بهره را منفی کند. فدرال رزرو مجبور شد "خارج از صندوق" فکر کند.

ایجاد ابزارهای جدید سیاست پولی

در آغاز رکود بزرگ ، فدرال رزرو خود را در موقعیتی نامطلوب قرار داد. نرخ بهره کوتاه مدت نزدیک به صفر بود و انجام عملیات سنتی در بازار آزاد را دشوار می کند. از این گذشته ، هنگامی که فدرال رزرو قبض های خزانه داری (T-K-Bills) را برای پایین آمدن نرخ بهره کوتاه مدت خریداری می کند ، سیاست های پولی انبساط انجام می شود. اگر نرخ های کوتاه مدت نزدیک به صفر باشد ، فضای کمی برای سقوط آنها و تحریک هزینه ها وجود دارد. برای مقابله با این وضعیت ، فدرال رزرو و خزانه داری ایالات متحده تعدادی از ابتکارات نوآورانه را امتحان کردند:

  • فدرال رزرو شروع به انجام تسکین کمی (یا QE ، با جزئیات در زیر). در کاهش کمی ، فدرال رزرو به جای فقط لایحه T ، دارایی های بلند مدت را خریداری می کند ، بنابراین ، نرخ بهره بلند مدت را کاهش می دهد ، که آنها امیدوار بودند باعث تحریک هزینه ها شود. QE شامل خرید دارایی های غیر سنتی مانند اوراق بهادار تحت حمایت وام و همچنین خزانه داری و بدهی شرکت ها است. با انجام این کار ، فدرال رزرو پول را به سیستم بانکی تزریق کرد و مبلغ وجوه موجود برای وام دادن به بخش تجارت و مصرف کنندگان را افزایش داد.
  • فدرال رزرو همچنین روشهای جایگزین برای افزایش ذخایر در سیستم بانکی را امتحان کرد تا حداقل پتانسیل افزایش وام ها را برای بانک ها فراهم کند. برای این منظور ، فدرال رزرو شروع به پرداخت بهره به ذخایر بانکی کرد ، کاری که قبلاً انجام نداده بود. این امر انگیزه ای را برای بانکها فراهم کرد تا ذخایر بیشتری را در اختیار داشته باشند.
  • علاوه بر این ، فدرال رزرو استفاده تهاجمی تر از توافق نامه های خرید مجدد (یا repo) انجام داد. توافق نامه های خرید مجدد اساساً وام های یک شبه است که در آن بانک های مرکزی پول نقد T را که توسط بانک های تجاری نگهداری می شود ، مبادله می کنند ، بنابراین دارایی های ذخایر بانکی را افزایش می دهد. این معاملات به طور خودکار معکوس می شوند (به عنوان مثال ، خطوط T "خریداری شده") با سود اندک پس از 24 ساعت به بانک ها می پردازند ، بنابراین این تأثیر بسیار کوتاه مدت بر ذخایر بانکی دارد.
  • در حالی که از نظر فنی سیاست پولی نیست اگر ما به شدت صحبت کنیم ، کنگره هفتم و رئیس جمهور نیز چندین قانون را تصویب کردند که باعث تثبیت بازار مالی می شود. برنامه امدادرسانی دارایی مشکل (TARP) ، که در اواخر سال 2008 به تصویب رسید ، به خزانه داری ایالات متحده اجازه داد تا پول نقد را به بانک های مشکل دار و سایر موسسات مالی تزریق کند و به حمایت از جنرال موتورز و کرایسلر کمک کند زیرا آنها با ورشکستگی روبرو شدند و ضررهای شغلی را در طول زنجیره تأمین خود تهدید کردند. خزانه داری "دارایی های مشکل دار" را از بانک ها خریداری کرد و به آنها اجازه داد تا ترازنامه خود را تمیز کنند و دوباره وام را شروع کنند. TARP به عنوان "وثیقه" بانک های بزرگ توسط مالیات دهندگان مورد انتقاد قرار گرفت ، اما در حالی که خزانه داری حدود 450 میلیارد دلار دارایی مشکل را خریداری کرد ، آنها با فروش آن دارایی ها پس از تثبیت بازارهای مالی ، توانستند 37 میلیارد دلار جمع کنند. هدف از این ابتکارات ، وثیقه بانکها ، یا حتی محافظت از سپرده گذاران ، بلکه محافظت از یکپارچگی سیستم پرداخت بود.

آن را تماشا کنید

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد ابزارهای جدید سیاست پولی فدرال رزرو ، که در پاسخ به رکود اقتصادی سال 2008 تهیه شده اند ، این ویدیو را تماشا کنید.

هنوز مشخص نیست که پس از بازگشت نرخ بهره به سطوح عادی ، این ابزارهای جدید سیاست های پولی تا چه اندازه مورد استفاده قرار می گیرند و این امکان را می دهد که مجدداً از عملیات سنتی بازار آزاد استفاده شود. حداقل در حال حاضر ، آنها بخشی از ابزار ابزار فدرال رزرو هستند.

امتحانش کن

کاهش کمی

قدرتمندترین و رایج ترین مورد استفاده از سه ابزار سنتی سیاست های پولی - عملیات بازار باز - با گسترش یا پیمانکاری عرضه پول به گونه ای که بر نرخ بهره تأثیر بگذارد. در اواخر سال 2008 ، هنگامی که اقتصاد ایالات متحده با رکود اقتصادی تلاش می کرد ، فدرال رزرو قبلاً نرخ بهره را به نزدیک صفر کاهش داده بود. با ادامه رکود اقتصادی ، فدرال رزرو تصمیم به اتخاذ یک سیاست نوآورانه و غیر سنتی معروف به تسکین کمی (QE) گرفت. این خرید اوراق بهادار بلند مدت دولت و تحت حمایت وام های خصوصی توسط بانکهای مرکزی است تا اعتبار را در دسترس قرار دهند تا تقاضای کل را تحریک کند.

تسکین کمی با سیاست های پولی سنتی از چند طریق مهم متفاوت است. اول ، این امر شامل خرید اوراق قرضه خزانه داری طولانی مدت است تا صورتحساب های خزانه داری کوتاه مدت. منطق به شرح زیر بود: تصمیمات مربوط به هزینه های سرمایه گذاری به طور معمول براساس نرخ بهره بلند مدت است. به عنوان مثال وام های خانگی تا 30 سال سررسید دارند. با سیاست پولی سنتی ، ایده این است که از آنجا که نرخ بهره کوتاه مدت و بلند مدت تمایل به افزایش یا سقوط در کنار هم دارد ، کاهش نرخ کوتاه مدت در نهایت نرخ بلند مدت را پایین می آورد و هزینه های سرمایه گذاری را تحریک می کند. تسکین کمی تلاش کرد تا از مرحله میانی پرش کند و مستقیماً نرخ بهره بلند مدت را پایین بیاورد.

امتحانش کن

این منجر به راه دوم QE با سیاست های سنتی پولی می شود. به جای خرید اوراق بهادار خزانه داری ، فدرال رزرو نیز شروع به خرید اوراق بهادار تحت حمایت وام خصوصی کرد ، کاری که قبلاً هرگز انجام نداده بود. یکی از محرک های بحران مالی ، که باعث رکود اقتصادی شد ، فروپاشی بازار اوراق بهادار تحت حمایت وام (MBS) بود. اوراق بهادار تحت حمایت وام دارایی های مالی متشکل از بسته های وام های فردی بود. ایده پشت MBS این بود که با نگه داشتن بسیاری از وام ها در یک دارایی واحد ، اگر چند وام به طور پیش فرض پیش برود ، که حتی در زمان عادی اتفاق می افتد ، بقیه ارزش دارایی گسترده تر را حفظ می کنند. از آنجا که هر وام مسکن سود پرداخت می کرد ، MBS نیز چنین شد. هنگامی که بازار مسکن از بین رفت و وام های زیادی به طور پیش فرض پیش فرض کرد ، هیچ کس نمی دانست که اوراق بهادار تحت حمایت وام چه چیزی ارزش دارد. در نتیجه ، آنها "دارایی های سمی" خوانده می شدند ، که مؤسسات مالی را نگه می داشتند که این اوراق بهادار را در زمین بسیار متزلزل نگه دارند. فدرال رزرو با پیشنهاد خرید اوراق بهادار تحت حمایت وام ، هر دو نرخ بهره طولانی مدت را پایین می آورد و همچنین "دارایی های سمی" را از ترازنامه بنگاه های مالی خصوصی حذف می کند ، که این امر باعث تقویت سیستم مالی می شود.

کاهش کمی (QE) در سه قسمت رخ داده است:

  1. در طول QE1، که در نوامبر 2008 آغاز شد ، فدرال رزرو 600 میلیارد دلار اوراق بهادار تحت حمایت وام از شرکت های دولتی Faie Mae و فردی مک خریداری کرد.
  2. در نوامبر 2010 ، فدرال رزرو QE را آغاز کرد2، که در آن 600 میلیارد دلار در اوراق بهادار خزانه داری ایالات متحده خریداری کرده است.
  3. QE3، در سپتامبر 2012 آغاز شد که فدرال فدرال خرید 40 میلیارد دلار اوراق بهادار اضافی تحت حمایت وام را در هر ماه آغاز کرد. این مبلغ در دسامبر 2012 به 85 میلیارد دلار در ماه افزایش یافت. فدرال رزرو پس از کاهش نرخ بیکاری زیر 6 درصد ، این برنامه را در اواخر سال 2014 به پایان رساند.

سیاست های تسکین دهنده کمی که توسط فدرال رزرو (و سایر بانکهای مرکزی در سراسر جهان) اتخاذ شده است ، معمولاً به عنوان اقدامات اضطراری موقت تصور می شوند. اگر در واقع این مراحل به طور موقتی باشد ، پس فدرال رزرو باید جلوی ساخت این وام های اضافی را بگیرد و اوراق بهادار مالی را که انباشته شده است ، بفروشد. نگرانی این است که روند تسکین کمی ممکن است معکوس دشوارتر از آنچه در تصویب بود ، اثبات شود.

امتحانش کن

آن را تماشا کنید

برای بررسی برخی از ابزارهای فدرال رزرو برای تصویب سیاست پولی و دیدن اینکه چگونه از تسکین کمی پس از رکود اقتصادی سال 2008 استفاده شد ، کلیپ انتخاب شده را از این ویدیو تماشا کنید.

واژه نامه

ضد چرخه: حرکت در جهت مخالف چرخه تجارت رکودهای اقتصادی و صعودهای فدرال نرخ صندوق های فدرال: نرخ بهره که در آن یک بانک وجوه به یک بانک دیگر وام می دهد یک شبه کاهش کمی (QE): خرید دولت بلند مدت و تحت حمایت وام خصوصیاوراق بهادار توسط بانکهای مرکزی به امید تحریک تقاضای کل ، اعتبار را در دسترس قرار می دهد

مشارکت!

آیا ایده ای برای بهبود این محتوا داشتید؟ما عاشق ورودی شما هستیم. مجوزها و ویژگی ها محتوای دارای مجوز CC ، که قبلاً به اشتراک گذاشته شده است

  • سیاست پولی و نتایج اقتصادی. ارائه شده توسط: کالج OpenStax. واقع در: https://cnx. org/contents/vemoh-_p@4. 22:xdqhzvri@5/monetary-policy-and-economic-o. مجوز: CC توسط: انتساب. شرایط مجوز: بارگیری به صورت رایگان در http://cnx. org/contents/bc498e1f-efe9-43a0-8dea-d3569ad09a82@4. 4

کلیه حقوق محفوظ است

  • همه فریاد چیست؟سیاست پولی و فدرال رزرو: اقتصاد دوره سقوط. ارائه شده توسط: CrashCourse. واقع در: https://www. youtube. com/watch؟time_continue=143& v=1dq7mmort9o. مجوز: دیگر. شرایط مجوز: مجوز استاندارد یوتیوب
  • چگونه فدرال رزرو کار می کند: پس از رکود بزرگ. ارائه شده توسط: دانشگاه انقلاب حاشیه. واقع در: https://www. youtube. com/watch؟time_continue=52& v=dtivwjvgyti. مجوز: دیگر. شرایط مجوز: مجوز استاندارد یوتیوب
  • چگونه فدرال رزرو کار کرد: قبل از رکود بزرگ. ارائه شده توسط: دانشگاه انقلاب حاشیه. واقع در: https://www. youtube. com/watch؟v=JHEESQ8OT3G. مجوز: دیگر. شرایط مجوز: مجوز استاندارد یوتیوب
استراتژی‌های اسکالپ...
ما را در سایت استراتژی‌های اسکالپ دنبال می کنید

برچسب : نویسنده : جعفر بدیعی بازدید : <-PostHit-> تاريخ : دوشنبه 2 مرداد 1402 ساعت: 11:52