مختصر اقتصادی

در این مقاله ارزهای خصوصی در تاریخ ایالات متحده بررسی شده است تا مسئله معاصر ارزهای دیجیتال را روشن کند. این دیدگاه نشان می دهد که مداخلات دولت نقش مهمی در ایجاد یک سیستم پول و پرداخت مناسب دارند. به ویژه ، یک ارز دیجیتال بانک مرکزی (CBDC) می تواند ابزاری مفید برای تکمیل مقررات در پرداختن به نگرانی ها و خطرات طولانی مدت مربوط به ارزهای خصوصی باشد.

این مقاله دومین مورد در یک سری از ارزهای دیجیتال بانک مرکزی است.

ظهور ارزهای رمزنگاری شده به بحث و گفتگوهای مربوط به سیاست بسیاری از سؤالات دیرینه مربوط به زنده ماندن ارز خصوصی ، تأثیر رقابت در بانکداری و پرداخت و چگونگی دولتها (و به ویژه بانکهای مرکزی) باید تأثیرات مرتبط را برطرف کند. بشرنکته مهم این است که با فرض اینکه تقاضای قابل توجهی برای ارزهای رمزنگاری شده در محیط فعلی وجود داشته باشد ، یک سوال اساسی این است: آیا بانک مرکزی ایالات متحده باید ارز دیجیتالی خود را صادر کند؟یا باید در عوض خود را به تنظیم ارزهای دیجیتال خصوصی محدود کند و اجازه دهد مکانیسم های بازار و نبوغ کارآفرینی بقیه را انجام دهند؟

تمرکز اصلی ما برای این بحث ارزهای خصوصی یا "نشانه هایی" است که توسط یک نهاد خصوصی صادر شده است که در اصل می تواند به عنوان یک واسطه جایگزین مبادله ای برای ارزهای ملی فیات عمل کند. نمونه های اخیر از ارزهای خصوصی بیت کوین و دیم (که قبلاً Libra بود ، که پیشنهاد شده و بعداً توسط متا [که قبلاً فیس بوک بود) پس گرفته شد) و نمونه های تاریخی شامل یادداشت های بانکی است که توسط بانک های خصوصی صادر شده است. بسته به طراحی ، ارزهای خصوصی را می توان با شمش یا بدهی دولت پشتیبانی کرد (به این ترتیب یادداشت های بانکی در گذشته عمل می کردند و بیشتر استابلها در حال حاضر فعالیت می کنند) ، یا آنها به هیچ وجه از آنها حمایت نمی شوند (به همین ترتیب بیت کوین عمل می کند).

قبل و در اطراف ایجاد سیستم ذخیره فدرال ، ارز خصوصی در ایالات متحده گسترده بود. نقش ارز خصوصی نیز در ادبیات اقتصاد مورد بحث قرار گرفته است. دروس آموخته شده از گذشته می تواند موضوعات فعلی را در مورد نقش دولت در رابطه با ارزهای دیجیتال روشن کند.

ارز خصوصی در تاریخ ایالات متحده

در ایالات متحده ، بانک های خصوصی قبل از دهه 1930 یادداشت های بانکی در گردش را صادر می کردند. دولت آمریكا همچنین در بیشتر آن دوره ارز صادر كرد: سكه های طلا و نقره از سال 1793 توسط ایالات متحده Mint تولید شده است ، و وزارت خزانه داری در سال 1861 و یادداشت های ایالات متحده از سال 1862 ارز كاغذی به نام تقاضا را صادر كرد.

سالهای بین سالهای 1837 و 1863 به عنوان دوره بانکی آزاد شناخته می شود: پول و پرداخت تا حد زیادی در آشفتگی بوده است. انواع زیادی از یادداشت های خصوصی متمایز وجود دارد که توسط بانک های دولتی تنظیم شده صادر شده است. 1 تعدد نت های مختلف جعل جعلی را تسهیل می کند. علاوه بر این ، یادداشت های بانکی با نرخ ارز پیچیده و بی ثبات به یکدیگر تبدیل شدند و دارندگان یادداشت اغلب با خطرات بازخرید قابل توجهی روبرو بودند. برای اینکه ارز به طور مؤثر به عنوان وسیله ای برای پرداخت کار کند ، ثبات ارزش آن بسیار مهم است. از این نظر ، دوران بانکی آزاد ایده آل نبود.

دوران بانکی آزاد با قانون بانکی ملی 1863 به پایان رسید. 2 بانک ملی توسط دفتر تازه ایجاد شده از Comptroller ارز ، آژانس وزارت خزانه داری ایالات متحده ، منشور و تنظیم شدند. براساس این قانون ، بانک های ملی یادداشت های بانکی را صادر کردند که در طراحی متحد بودند (همانطور که توسط دولت فدرال دیکته شده است) و از اوراق قرضه دولت به عنوان وثیقه حمایت می شود. در عوض ، یادداشت های بانک ملی در صورت عدم موفقیت بانک های صادر کننده توسط دولت فدرال کاملاً بیمه شدند.

در نتیجه ، یادداشت های بانک ملی با یکدیگر معامله می شدند و یک ارز یکنواخت با حداقل جعل جعل و بدون خطر رستگاری تشکیل می دادند. در ابتدا ، بسیاری از بانکهای دولتی موجود در صدور اسکناس های بانکی ادامه دادند و از آیین نامه سبک تر نسبت به بانک های ملی بهره مند شدند. سرانجام ، قانون بانکی ملی برای تحمیل مالیات 10 درصدی به یادداشت های بانکی صادر شده توسط بانک های دولتی تجدید نظر شد. این یادداشت های بانک دولتی را از وجود خارج کرد و باعث شد بسیاری از بانک های دولتی به بانک های ملی تبدیل شوند.

ارز خصوصی در دوره ملی بانکی با موفقیت کار کرد. یادداشت های فدرال رزرو در سال 1914 (اندکی پس از تأسیس فدرال رزرو) معرفی شد ، در حالی که یادداشت های بانک ملی تا سال 1935 به گردش خود ادامه دادند.

یادداشت های فدرال رزرو وسیله ای برتر برای پرداخت نسبت به یادداشت های بانک ملی در آن دوره نبود. ایده اولیه صدور یادداشت های فدرال رزرو این بود که ، از آنجا که عرضه یادداشت های بانک ملی به اندازه کافی الاستیک تلقی نمی شد تا در مواقع پریشانی مالی مناسب باشد ، صدور یادداشت های خود به فدرال رزرو اجازه می دهد تا عرضه الاستیک ارز را تأمین کند و مانند آن عمل کند. وام دهنده آخرین راه حل. سرانجام ، صدور یادداشت های بانک ملی در سال 1935 بر اساس نگرانی در مورد توانایی فدرال رزرو در کنترل مؤثر عرضه پول پایه برای انجام مناسب سیاست های پولی ممنوع شد.

درمجموع ، تجربه تاریخی ایالات متحده نشان می دهد که برخی از مداخلات دولت نقش مهمی در حمایت از یک سیستم پرداخت خوب با ارزهای خصوصی ایفا می کند: یکی با هزینه معاملات کم و حداقل جعل و این منجر به یک زیرساخت مالی قوی و پایدار است. مطلوبیت ارزهای خصوصی به نحوه عملکرد آنها در این سیستم پرداخت و همچنین چگونگی تأثیرگذاری بر اثربخشی اجرای سیاست های پولی بستگی دارد.

بحث اقتصادی در مورد ارزهای خصوصی: هایک در مقابل فریدمن

نقش ارز خصوصی و دروس آموخته شده از تاریخ ایالات متحده برای مدت طولانی در ادبیات اقتصاد مورد بحث قرار گرفته است. در حقیقت ، ریشه های فکری ارزهای رمزنگاری شده مانند بیت کوین را می توان به دانشکده اقتصاد اتریش و انتقاد آن از انحصار دولت بر پول فیات بازگرداند.

مطابق کتاب "رد کردن پول: استدلال تصفیه شده (PDF)" ، به جای دولت ملی که یک ارز منحصر به فرد را صادر می کند و قوانین مناقصه قانونی را تحمیل می کند ، به مشاغل خصوصی اجازه داده می شود که اشکال ارز خود را صادر کنند. یعنی صدور ارز باید برای رقابت باز باشد. ارزهای قادر به تضمین قدرت خرید پایدار ، سایر ارزهای با ثبات کمتر را از بین می برند ، که این امر یک سیستم پولی کارآمد را به همراه خواهد داشت.

ایده های هایک اما به طور گسترده اتخاذ نشده است. در عوض ، در کتاب خود در سال 1960 "برنامه ای برای ثبات پولی" ، میلتون فریدمن خاطرنشان کرد که "ترتیبات پولی به ندرت کاملاً در بازار باقی مانده است ، حتی در جوامع پیروی از یک سیاست کاملاً لیبرال از جهات دیگر ، و دلایل خوبی وجود دارد که چرا این امر وجود داردباید اینگونه بود. "به گفته فریدمن ، این دلایل خوب عبارتند از:

• هزینه های بالای منابع صدور ارز
• دشواری اجرای قراردادها و جلوگیری از کلاهبرداری
• مشکل در محدود کردن مبلغ صادر شده
• خارجی های احتمالی در طرف های دیگر

به طور کلی ، این دلایل امروز هنگام فکر کردن در مورد ارزهای دیجیتال و اینکه آیا آنها را به طور کامل به بازار واگذار می کند ، امروز همچنان مرتبط است.

هزینه های منابع اجرای یک سیستم cryptocurrency می تواند بسیار زیاد باشد. بیت کوین نمونه بارز است: در سطح فعلی خود ، بیت کوین برق بیش از برق مورد استفاده سالانه در ، به عنوان مثال نروژ مصرف می کند. 4 ارزهای رمزپایه دیگر ممکن است به چنین مصرف انرژی عظیمی متکی نباشند ، اما هزینه های منابع آنها برای نظارت و حفظ امنیت سایبری هنوز هم می تواند قابل توجه باشد.

احتمال کلاهبرداری همچنان یک چالش است. اخیراً ، چندین مورد عمده کلاهبرداری و سوء رفتار مالی شامل ارزهای دیجیتال وجود داشته است. 5

بیش از حد یکی دیگر از نگرانی های مرتبط است. پول یک "خوب شبکه" است ، به این معنی که ارزش با تعداد کاربران افزایش می یابد. از یک طرف ، هنگامی که یک صادرکننده متمرکز موقعیت بازار غالب در تأمین ارز را بدست آورد ، ممکن است سود حاصل از تورم را بدون حساب کردن ضررهای تجربه شده توسط کاربران سوءاستفاده کند. از طرف دیگر ، برای ارزهای دیجیتالی غیرمتمرکز بر اساس الگوریتم های از پیش تعیین شده برای عرضه آنها ، با توجه به اینکه هزینه ایجاد چنین ارز نسبتاً کم است ، می تواند در حاشیه گسترده از طریق ورودی های بیش از حد اتفاق بیفتد.

خارجی ها می توانند گسترده باشند. از آنجا که ارزهای دیجیتالی خصوصی در حال حاضر توسط هیچ دولتی تنظیم یا بیمه نمی شوند ، خطر اجرای آن زیاد است. تصادف اخیر Stablecoin Terrausd نمونه ای مهم است. چنین تصادفاتی می تواند در بازارهای دیگر گسترش یابد و باعث فروش آتش سوزی و اختلال در بخش مالی و اقتصاد شود. علاوه بر این ، اگر یک ارز خصوصی "خیلی بزرگ برای شکست" تلقی شود ، خطر اخلاقی ایجاد می شود.

اضافه کردن ارز دیجیتال بانک مرکزی به مخلوط

با توجه به موضوعات مربوط به تهیه ارزهای دیجیتال ، بانک مرکزی می تواند به جای ارائه دهنده خدمات مستقیم ، نقش تنظیم کننده را بر عهده بگیرد. با این حال ، ما می توانیم به دلایل مختلفی فکر کنیم که یک بانک مرکزی هنوز امکان صدور ارز دیجیتال بانک مرکزی (CBDC) را راهی برای تکمیل مقررات در نظر بگیرد:

• صدور ارزهای دیجیتالی خصوصی ، همانطور که قبلاً بحث کردیم ، شامل هزینه های قابل توجه منابع است. یک بانک مرکزی بسیار مورد اعتماد که می تواند با صدور CBDC بر چشم انداز مسلط شود ، می تواند پس انداز قابل توجهی برای جامعه ایجاد کند.
• CBDC ممکن است به نظم و انضباط در فضای ارز دیجیتال ، رقابت با ارزهای دیجیتال شکننده یا کلاهبرداری و از این طریق ، ثبات مالی را افزایش دهد.
• CBDC ممکن است خدمات پرداخت بانک مرکزی را بهبود بخشد. در مورد ایالات متحده ، همچنین ممکن است به تقویت وضعیت ارز بین المللی پول دلار کمک کند.

برای یک بانک مرکزی که به دنبال به حداقل رساندن زباله های منابع از کار با ارزهای خصوصی است ، مهم است که بدانیم صدور CBDC لزوماً تمام ارزهای دیجیتالی خصوصی را از بین نمی برد. در عوض ، تاریخ ایالات متحده نشان می دهد که یادداشت های خصوصی با مالیات یا مقررات از گردش (عمدتاً) بیرون رانده می شوند. کوتاه از این ، ارزهای خصوصی احتمالاً با هدف قرار دادن سوله ها و برخی از کاربران خاص یا با استفاده از استراتژی های ویژه قیمت گذاری ، خود را از CBDC زنده می کنند و متمایز می کنند. 7

ما تاریخ را می خوانیم که به ما می گوییم که تا زمانی که ارزهای دیجیتالی خصوصی وظایف اقتصادی قانونی را برآورده کنند و مانع عملکرد سیاست پولی بانک مرکزی نشوند ، پس نیازی به بانک مرکزی نخواهد بود که به عنوان صادرکننده انحصار ارز دیجیتال تبدیل شود. با این حال ، تفکر پیرامون این موضوع در حال تحول است ، و بسیاری از ملاحظات مهم قبل از رسیدن به نتیجه گیری قطعی ، به طور کامل بررسی می شوند. 8

افکار پایانی

در گذشته ، ارزهای خصوصی که در ایالات متحده گردش می کردند ، توسط بانکهایی صادر می شد که عمدتاً با مدلهای تجاری خوب درک می کردند. این امر باعث می شود این مؤسسات نسبتاً آسان تنظیم شوند. در مقابل ، تنظیم صادرکنندگان بالقوه ارزهای دیجیتال می تواند به یک موضوع چالش برانگیز تبدیل شود. شرکت های جهانی (یا در برخی موارد ، سیستم عامل های جهانی مبتنی بر الگوریتم های رایانه ای) صدور ارزهای دیجیتالی و تشکیل شبکه های پیچیده در حوزه های قضایی متعدد می توانند مقررات محکم را به یک ترتیب بلند تبدیل کنند.

مقررات مؤثر در غایب ، انتظار می رود انتظار عوارض در چیدمان پرداخت ، سوء استفاده احتمالی از قدرت بازار و ریسک سیستمیک کشف نشده منطقی باشد. از دست دادن کنترل شدید سیاست پولی نیز می تواند یک نگرانی اساسی برای یک بانک مرکزی باشد. صدور CBDC ممکن است راهی برای پیشبرد این مسائل و حفظ یک سیستم مالی منظم تر باشد.

با این حال ، هنوز هم در جریان موثر CBDC چالش های قابل توجهی وجود دارد. برای اینکه یک CBDC به طور گسترده اتخاذ شود ، باید امنیت ، کارایی و خدمات را فراهم کند تا تحت سلطه ارزهای خصوصی قرار نگیرند. این ، همراه با سایر معاملات سیاست ، طراحی و عملکرد مناسب CBDC را ایجاد می کند و این سؤال را ایجاد می کند که آیا در وهله اول CBDC را صادر می کند. 9

هر سه نویسنده اقتصاددان در بخش تحقیقات در بانک مرکزی فدرال رزرو ریچموند هستند.