وقتی بازارها دوباره تنظیم می شوند ، آیا ما دوباره بازیابی خواهیم کرد؟برنامه ریزی دروس از سراسر اقیانوس اطلس

جهانی سازی و ادغام اقتصادی چالش های جدید سرزمینی و حاکمیتی را به همراه داشته است. به هم پیوستگی اقتصاد ، نیاز به رقابتی ماندن و برنامه ریزی شهرها و مناطق پایدار ، با توجه به عدم اطمینان و بزرگی بحران های اقتصادی ، خطرات جدیدی را ایجاد کرده است. در این مقاله به تجزیه و تحلیل چگونگی کلانشهرها در آریزونا (ققنوس و توسان) ، ایالات متحده و پرتغال (لیسبون و پورتو) تبدیل شده اند و چگونه ذینفعان آنها با فرآیندهای تحول کلانشهر برخورد کرده اند. برنامه ریزی منطقه ای اخیر با هدف درک اینکه آیا مراحل بلوغ ، الگوهای توسعه شهری جمع و جور ، سنت های برنامه ریزی نظارتی و اداری و سیستم های اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی بر انسجام سرزمینی تأثیر می گذارد ، بررسی شده است. دو یافته مهم برجسته است: اول ، برنامه ریزی منطقه ای پیش بینی شده توانایی سازگاری با شرایط در حال تغییر را برای حفظ و توسعه سرزمین های پایدار و انعطاف پذیر دارد. دوم ، نظارت بر هزینه های عمومی و فایروال های برنامه ای اجازه می دهد تا اصلاحات قبل از افزایش مشکلات خارج از کنترل انجام شود.

معرفی

جهانی سازی و ادغام اقتصادی چالش ها و تحولات سرزمینی و حاکمیتی جدید را ایجاد کرده است. به هم پیوستگی اقتصاد ، نیاز به رقابتی ماندن و برنامه ریزی شهرها و مناطق پایدار و جامع ، با توجه به عدم اطمینان و بزرگی بحران های اقتصادی و پاسخ های فزاینده نئو لیبرال ، خطرات سیستمی را ایجاد کرده است (کوکوشکین و پتیس ، 2015). برای تعیین دینامیک مثبت و مقاومت در برابر و مهمتر از همه ، برای مقابله با اثرات موج دار بحران ها ، مقاومت منطقه ای لازم است.

هدف از این مقاله ، تجزیه و تحلیل چگونگی توسعه کلانشهرها در آریزونا ، ایالات متحده و پرتغال در سالهای اخیر و چگونگی برخورد ذینفعان آنها با فرآیندهای تحول ، سازگاری و انعطاف پذیری کلانشهر ، بیشتر به عنوان نتیجه ای از مالی جهانی 2008-2009 بوده است. بحرانبه گفته فوجیتا (2011 ، ص 265) ، بحران مالی جهانی می تواند به عنوان "بزرگترین بحران مالی از دهه 1930 ، و رکود اقتصادی که در بسیاری از نقاط جهان انجام شده است ، عملیاتی شود. با این حال ، همانطور که پونزینی (2016 ، ص 1237) به رسمیت شناخته شده است ، "علیرغم اینکه چندین سال گذشته است ، مباحثات بین المللی برنامه ریزی به طور کامل آنچه را که ما از این مرحله چالش برانگیز آموخته ایم ، برجسته نکرده است.

متروپولیتن های ققنوس و توسان در آریزونا ، ایالات متحده و کلانشهرها لیسبون و پورتو در پرتغال تفاوت های ظریف زیادی دارند اما همچنین دارای چند مشترک هستند. شکل 1. مکان های مطالعات موردی را نشان می دهد. علیرغم اینکه مناطق اداری بزرگتر در این دو حوزه قضایی فوق منطقه ای هستند ، آنها بیشتر توسعه و فعالیت های اقتصادی را در هر ایالت ساختار می دهند. تفاوت های تقریباً رادیکال آنها در مراحل زمانی توسعه ، الگوهای شهرک شهری و فرم ساخته شده ، شبکه های حمل و نقل ، پراکندگی حومه ، امکانات و تجهیزات فقط از نظر نحوه برخورد با پیامدهای منفی آخرین بحران اقتصادی قابل مقایسه است. غلظت بالای سرمایه گذاری در املاک و مستغلات در جنوب غربی ، به گفته بسیاری از مرکز بحران مالی جهانی ، و انتشار شدید آن به کشورهای اروپای جنوبی تا حدودی این انتخاب از مطالعات موردی را توجیه می کند (Knieling and Othengrafen ، 2016).

مشخص است که کلانشهرهای اروپا در مقایسه با ایالات متحده ، سطح بالاتری از برنامه ریزی محلی و منطقه ای دارند (ساویچ و کانتور ، 2002 ، هیلی ، 2006). در ایالات متحده ، بیشتر برنامه ریزی ها در سطح محلی اتفاق می افتد و معمولاً شهرداری ها رقابت شدید را برای درآمد و سرمایه گذاری عمومی تجربه می کنند. بیشتر شهرهای کلانشهرها لیسبون و پورتو از شهرداری های جنوب غربی قدیمی تر هستند. زمین های تپه ای و ژئومورفولوژی هر دو کلانشهر پورتو و لیسبون به طور قابل توجهی با توپوگرافی عمدتاً مسطح و کویر خشک مناطق ققنوس و توسان در تضاد هستند. برعکس به کلانشهرهای آریزونا ، لیسبون و پورتو تحت تأثیر برنامه هایی برای مناطقی قرار می گیرند که فراتر از حوزه های قانونی کلانشهر هستند. این یک نتیجه مستقیم از لزوم بیان اولویت های سرمایه گذاری و ترویج یک سازمان کاربردی تر است.

گوبر (2006) تکامل منطقه مترو ققنوس را در طول قرن گذشته با بروز خاص در جدیدترین توسعه شهری خود توصیف کرده است. Guhathakurta و Stimson (2007) برخی از شرایط تأثیرگذار بر ایجاد رژیم های رشد را مسئول رشد شهرداری و کلانشهر در ققنوس تجزیه و تحلیل کردند. لوگان (1995) توسعه گسترده و مقاومت در برابر رشد سریع حومه در توسان را مستند کرده است. بالاس (2008) برنامه های بازسازی پایدار شهری در ققنوس را تا حدی به دلیل وارونگی بازار ناشی از بحران مالی جهانی مورد تجزیه و تحلیل قرار داد. لانگ و ناکس (2009) ظهور راهرو خورشید مگاپولیتن را که اتصال و ساختار ساختار در منطقه بین ققنوس و توسان را بررسی کرده اند ، بررسی کرده اند.

از طرف دیگر در پرتغال ، فریرا (2005) در دو دهه گذشته فرایندهای برنامه ریزی و برنامه هایی را برای کلانشهر لیسبون بررسی کرده است. سیلوا و سیرت (2006) تغییرات حاکمیتی در لیسبون را بررسی کردند. Zegras و همکاران.(2013) توجه ویژه ای به جنبه های مالی برنامه ریزی حمل و نقل در هر دو کلانشهر پرتغال داشت. و بالسا (2012) همچنین تکامل برنامه های توسعه پایدار را در دو کلانشهر بزرگ پرتغالی مورد مطالعه قرار داد. با این حال ، تاکنون هیچ کس تلاش نکرده است که به طور مقایسه ای بررسی کند که چگونه کلانشهرها در ایالات متحده و پرتغال عواقب ناشی از بحران مالی جهانی 2008-2009 را برطرف کرده اند.

استدلال می شود که مراحل بلوغ ، الگوهای توسعه شهری جمع و جور ، سنت های برنامه ریزی نظارتی و اداری و سیستمهای اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی همه بر انسجام سرزمینی تأثیر می گذارد تا منجر به سطوح بالاتر مقاومت سرزمینی شود. علاوه بر این ، برنامه ریزی منطقه ای پیش بینی کننده توانایی سازگاری با شرایط در حال تغییر را برای حفظ و توسعه سرزمین های پایدار و انعطاف پذیر دارد.

مقایسه های گسترده ملی مانند موارد مورد تجزیه و تحلیل در اینجا نسبتاً غیر معمول است ، و ارزش آنها از نظر نظریه دوربرد میانی در هم تنیده حوزه های قلمرو ، سیاست و حکمرانی کاملاً قابل مشاهده است ، بیشتر از نظر چگونه ، به عنوان مثال ، مفاهیم اقتصادی"بحران" و "بهبودی" از نظر سیاسی و ایدئولوژیکی ساخته شده اند ، و این شرایط آسیب پذیری ، که اغلب به عنوان بخشی از چشم انداز عادی اجتماعی در هنگام تأثیرگذاری بر جمعیت حاشیه نشین ، مورد توجه قرار می گیرد ، هنگامی که بر گروه های غالب تأثیر می گذارد ، بحران تلقی می شوند (استرولووویچ ،2013 ؛ ص 167).

در این زمینه ، دستورالعمل اتحادیه اروپا (E. U.) از انسجام سرزمینی اثبات می کند که مریم گلی غیرقانونی است ، که جهت فرآیندهای تغییر سرزمینی را به عنوان یک نتیجه از مصرف غیرقانونی و جهانی شدن در حال رشد و نوآوری تکنولوژیکی فراهم می کند (لووکونن ، 2010). انسجام سرزمینی یکی از پنج E. U است. اصول حاکمیت خوب ، دیگران که باز بودن ، مشارکت ، پاسخگویی و اثربخشی دارند. چنین اصل به میزان تأثیر سیاست های بخش بر پویایی مکانی در یک واحد خاص از تجزیه و تحلیل مربوط می شود.

پایداری ، برنامه ریزی پیش بینی و هماهنگی منطقه ای سرمایه گذاری های عمومی عمومی نیز اصول هدایت گسترده ای است که برای اجرای سیاست های عمومی مورد نیاز و مقابله با افزایش رقابت اقتصادی ، ظرفیت و زیرساخت های منسوخ ، کاهش منابع ، تأثیرات تغییرات آب و هوا و مشکلات آسیب پذیری اجتماعی است. ایوانز و کرچا (2014) نشان داده اند که حاکمیت چند سطحی و یک سیستم شهری قوی ، که توسط رهبری و کارآفرینی چند لایه و پایدار مشخص شده است ، برای یک اقتصاد ساختاری متنوع و قدرت ترکیبی از نهادهای بسیاری ، سیستم نوآوری و قدرت بسیار مهم است. شبکه های.

یک مطالعه مقایسه ای دقیق و منظم از ذینفعان ، برنامه ها ، فرآیندها ، چشم اندازها و اجرای با استفاده از چارچوب تحلیلی SPPVI فعالیتهای برنامه ریزی منطقه ای در این چهار کلانشهر در سال 2014 انجام شد. سازمان های مختلف برنامه ریزی کلانشهر ، بررسی برنامه های متوسط و دوربرد و سایر اسناد آژانس و تجزیه و تحلیل گسترده ای از اطلاعیه های مطبوعاتی آژانس داخلی و روزنامه های منطقه ای (Hantrais ، 2009). دو یافته مهم برجسته است: اول ، برنامه ریزی منطقه ای پیش بینی شده توانایی سازگاری با شرایط در حال تغییر را برای حفظ و توسعه سرزمین های پایدار و انعطاف پذیر دارد. دوم ، نظارت بر هزینه های عمومی و فایروال های برنامه ای قبل از افزایش مشکلات خارج از کنترل ، اصلاحات را مجاز می کنند.

این مقاله از پنج قسمت تشکیل شده است. پس از این مقدمه ، قسمت اول توسعه یک چارچوب مفهومی چهار برابری است: توسعه فضایی ؛برنامه ریزی منطقه ای و حاکمیت کلانشهر ؛پایداری و تغییرات آب و هوا ؛و بحران اقتصادی و مقاومت در جامعه. ادعاهای تحقیق در چارچوب (A. 1 ؛ A. 2 ؛ A. 3 ؛ A. 4. 1 و A. 4. 2) با یافته های اثبات در بخش های بعدی مقاله ارائه شده است. همچنین ادعاهای تحقیق و یافته های اثبات شده در جدول 1 سنتز شده است. قسمت دوم برخی از مهمترین تفاوت های توسعه و برنامه ریزی شهری بین ایالات متحده و اروپا را روشن می کند. قسمت سوم مطالعات موردی را معرفی می کند. قسمت چهارم مهمترین ابتکارات برنامه ریزی منطقه ای را در چهار کلانشهر مقایسه و مورد بحث قرار می دهد. و سرانجام ، قسمت پنجم یافته های تحقیق و برخی اظهارات نتیجه گیری را ارائه می دهد.

قطعه قطعه

توسعه مکانی

شهرنشینی بسته به جغرافیای موجود ، سیستم ها و سنت های مدیریت عمومی اجتماعی و قانونی ، الگوهای ، مورفولوژی و تمایلات مختلفی دارد (ادعای A. 1). بخش قابل توجهی از محیط ساخته شده در هسته کلانشهرهای پرتغالی و مناطق تاریخی آن با وجود پیشرفت های چشمگیر در سالهای اخیر ، ادغام شده ، نسبتاً قدیمی و اغلب نیاز به توانبخشی است. در بیشتر موارد ، شهرنشینی پرتغالی طی چند قرن تکامل یافته است

ویژگی های توسعه شهری و منطقه ای در ایالات متحده و اروپا

الگوهای توسعه فضایی و برنامه ریزی تفاوت ها و ارتباطات بین ایالات متحده و اروپا توسط Nivola (1999) و گوردون و کاکس (2012) از نظر تحولات تاریخی ، شبکه های شهری و سلسله مراتب شهرها و مناطق داخلی ، سیستم های حمل و نقل ، سیستم های حمل و نقل مشخص شده است. مکانیسم های کنترل نظارتی و کاربری اراضی ، سیستم های مالیاتی و مالی ، فرهنگ ها ، سنت ها و سبک های زندگی و استفاده از فناوری های اطلاعات و ارتباطات. شهرنشینی اروپا

مطالعات موردی

واقعیت ها و زمینه های مطالعات موردی امکان توسعه یک مطالعه تئوری چالش برانگیز را با فرصت هایی برای لقاح متقابل نظریه ها ، مجموعه داده ها ، نوع تجزیه و تحلیل و بحث در مورد یافته ها فراهم می کند. این مطالعات موردی بر اساس دانش نویسنده در مورد جدیدترین تحولات مکانی ، اجتماعی و اقتصادی ، زیست محیطی و تاب آوری در این چهار منطقه انتخاب شد. مطالعه گسترده من در مورد این تغییرات نتیجه مستقیمی از استادی من در آریزونا ، ایالات متحده و خانواده من بود

مطالعه و بحث تطبیقی

در جدول 2 چارچوب تحلیلی SPPVI فعالیتهای برنامه ریزی منطقه ای (ذینفعان ، برنامه ها ، فرآیندها ، چشم اندازها و اجرای) در چهار مطالعه موردی خلاصه می شود. این بحث سعی در شناسایی برخی از ذینفعان مناسب و همچنین تجزیه و تحلیل برنامه های اساسی آنها ، فرآیندهای برنامه ریزی ، چشم انداز ، اهداف و اهداف و رویکردهای اجرای دارد. از نظر روش شناختی و هر زمان ممکن ، پیوندی با مهمترین ادبیات به منظور استخراج ایجاد می شود

نتیجه

به دانش ما ، این مطالعه اولین تلاش برای مقایسه شیوه های توسعه کلانشهر و مدیریت در دو تنظیم جغرافیایی بسیار مجزا در دو قاره جداگانه ، با الگوهای مختلف مکانی ، سیستم های حقوقی ، فرهنگی و رفاهی است. در حالی که چند مطالعه تطبیقی در سالهای گذشته انجام شده است (Savitch and Kantor ، 2002) ، هنوز هیچکدام در مورد پیامدهای سال 2008-2009 بحران مالی جهانی و پاسخ های ارائه شده برای مکان یابی و تقویت تحقیق نکرده است.

تصدیق

من می خواهم از Teresa Barata Salgueiro ، Herculano Cachinho ، João Ferrão ، João Seixas ، Justin Hollander ، Christopher Zegras ، John Hall و Ray Bromley بخاطر اظهارات بسیار سازنده در مورد نسخه های قبلی این مقاله تشکر کنم. همچنین از دو داور ناشناس و ویرایشگر سیاست کاربری اراضی دکتر G. Robinson تشکر می کنم.

کارلوس بالس ، دکترا ، AICP ، استادیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی در دانشگاه آلبانی در نیویورک است. وی تجربه تحقیقات گسترده ای در زمینه احیای شهری و توسعه در اروپا و قاره آمریکا دارد. پیشینه و آموزش وی در برنامه ریزی و مطالعات ارزیابی سیاست برای تحقیق در مورد تحولات اجتماعی و اقتصادی ، ایجاد و اجرای سیاست های عمومی ، مکانیسم های حاکمیتی و ارزیابی شبکه مورد استفاده قرار گرفته است. او علاقه مند به درک