امتیازات محوری در تجارت

نقاط محوری یک شاخص تجزیه و تحلیل فنی محبوب است که در تجارت برای شناسایی سطح پشتیبانی و مقاومت بالقوه برای قیمت دارایی استفاده می شود. این سطوح بر اساس قیمت بالا ، پایین و بسته شدن دارایی از جلسه معاملاتی قبلی محاسبه می شود. آنها برای تعیین سطحی که احتمالاً قیمت آن گزاف گویی یا ادامه روند فعلی است ، استفاده می شود. در این مقاله ، ما قصد داریم انواع مختلفی از نقاط محوری موجود ، محاسبه آنها و برخی از پیشنهادات را برای استفاده از آنها نشان دهیم.

معامله گران برای تعیین نقاط ورود و خروج بالقوه برای معاملات از نقاط محوری استفاده می کنند. به عنوان مثال ، اگر قیمت یک دارایی در حال نزدیک شدن به سطح نقطه محوری باشد که یک سطح مقاومت نیز باشد ، معامله گران ممکن است فروش دارایی را در نظر بگیرند زیرا احتمالاً قیمت با فشار فروش در آن سطح روبرو خواهد شد. برعکس ، اگر قیمت در حال نزدیک شدن به یک سطح محوری باشد که یک سطح پشتیبانی نیز باشد ، ممکن است معامله گران خرید دارایی را در نظر بگیرند زیرا احتمالاً قیمت در آن سطح پشتیبانی می کند.

نقاط محوری معمولاً در معاملات داخل کشور مورد استفاده قرار می گیرند ، اما می توان از آنها برای معاملات طولانی مدت نیز استفاده کرد. چندین روش مختلف برای محاسبه نقاط محوری ، از جمله روش استاندارد ، روش Woodie و روش کاماریلا ، از جمله دیگر وجود دارد.

محاسبه نقاط محوری

برای محاسبه نکات محوری برای تجارت در جلسه بازار بعدی ، شما به بالا (H) ، کم (L) و نزدیک (نزدیک) جلسه قبلی نیاز دارید. نقطه محوری به سادگی میانگین بالا به علاوه کم به علاوه نزدیک ، یا (بالا + پایین + نزدیک) / 3 است. سطح پشتیبانی 1 با ضرب Pivot با 2 محاسبه می شود و سپس زیاد روز گذشته را کم می کند. مقاومت 1 مقاومت با ضرب Pivot با 2 محاسبه می شود و سپس پایین آمدن روز گذشته کم می شود. پشتیبانی ثانویه (S2) و سطح مقاومت (R2) با استفاده از اعداد (P ، S1 و R1) محاسبه می شود. و در آخر ، پشتیبانی 3 (S3) و مقاومت 3 (R3) با استفاده از اعداد (P ، H ، L) محاسبه می شود. فرمول های کلی موارد زیر است:

• مقاومت 2 (R2) = P + (H - L)
• مقاومت 1 (R1) = P + (P - L)
• PP (P) = (H + L + C) / 3
• پشتیبانی 1 (S1) = PP - (H - P)
• پشتیبانی 2 (S2) = P - (H - L)

تنوع فرمول وجود دارد ، که در آن سطح پشتیبانی و مقاومت به طور متفاوتی محاسبه می شود ، با نتایج کمی متفاوت. در اینجا برخی از:

• مقاومت 2 (R2) = P + (R1 - S1)
• مقاومت 1 (R1) = (P * 2) - L
• Pivot Point (P) = (H + L + C) / 3
• پشتیبانی 1 (S1) = (P * 2) - H
• پشتیبانی 2 (S2) = P - (R1 - S1)

• مقاومت 2 (R2) = P - (S1 + R1)
• مقاومت 1 (R1) = (2*P) - L
• PP (P) = (H + L + C) / 3
• پشتیبانی 1 (S1) = (2*P) - H
• پشتیبانی 2 (S2) = P - (R1 + S1)

برخی از سیستم عامل ها همچنین سطح (S3) و (R3) را محاسبه می کنند که در روزهای نوسانات بالا مفید هستند ، در حالی که برخی دیگر می توانند سطح میانی را به نام (M) محاسبه کنند ، که همچنین اطلاعات اضافی را ارائه می دهند. این سطح می تواند بعد از یک روز با نوسانات بالا مفید باشد ، زیرا نقاط محوری بین آنها بسیار دور است.

• مقاومت 3 (R3) = H + 2 X (P - L)
• مقاومت 2 (R2) = P + H - L
• مقاومت 1 (R1) = (2 x P) - L
• PP (P) = (H + L + C) / 3
• پشتیبانی 1 (S1) = (2 x P) - H
• پشتیبانی 2 (S2) = P - H + L
• پشتیبانی 3 (S3) = L - 2 x (H - P)

انواع نقاط محوری

نقاط محوری وودی

سیستم Pivot Point Woodie´s مبتنی بر دامنه قیمت روز گذشته است و از فرمول های مختلفی برای محاسبه سطح پشتیبانی و مقاومت در مقایسه با روش استاندارد استفاده می کند. در حالی که تجارت نقاط محوری وودی ممکن است شباهت هایی را با سایر تغییرات نقاط محوری به اشتراک بگذارد ، درک تمایزهای ظریف و منحصر به فرد برای نقاط محوری وودی برای به دست آوردن یک مزیت تجاری بسیار مهم است.

فرمول های محاسبه سطح نقطه محوری Woodie´s به شرح زیر است:

• PP (نقطه محوری) = (بالا + پایین + (2 x نزدیک)) / 4
• S1 = (2 x pp) - بالا
• S2 = pp - (بالا - پایین)
• S3 = کم - 2 x (بالا - PP)
• r1 = 2 x pp) - کم
• r2 = pp + (بالا - پایین)
• R3 = بالا + 2 x (PP - کم)

در این روش ، نقطه محوری نسبت به سایر روشهای نقطه محوری که در آن به بسته شدن ، باز شدن و قیمت بالا و پایین از اهمیت مساوی برخوردار است ، وزن بیشتری به قیمت بسته شدن داده می شود. این امر باعث می شود نقاط محوری وودی نسبت به قیمت بسته شدن حساس تر شوند و می توانند نشانگر بهتری از سطح بالقوه پشتیبانی و مقاومت برای بازرگانان باشند.

امتیازات محوری تام دیمارک

این سیستم Pivot Point به نام خالق آن ، تام دیمارک نامگذاری شده است. این مبتنی بر اقدام قیمت روز گذشته است و از یک فرمول اختصاصی برای محاسبه سطح پشتیبانی و مقاومت استفاده می کند. محاسبه این نقاط محوری مبتنی بر همبستگی بین قیمت های نزدیک و باز است. این آنها را از انواع دیگر نقاط محوری که همیشه به همان روش محاسبه می شوند ، متمایز می کند.

فرمول های محاسبه سطح نقطه محوری Demark موارد زیر است:

• در صورت بستن
• If Close>باز ، سپس x = 2xhigh+کم+نزدیک
• اگر بسته شود = باز ، سپس x = بالا+پایین+2xclose
• حداکثر جدید = x / 2 - کم
• حداقل جدید = x / 2 - بالا

نقاط محوری کاماریلا

این سیستم نقطه محوری توسط نیک استوت توسعه یافته و از فرمول متفاوتی برای محاسبه سطح پشتیبانی و مقاومت در مقایسه با روش استاندارد استفاده می کند. نقاط محوری کاماریلا به گونه ای طراحی شده اند که برای معاملات روز استفاده می شوند و با استفاده از قیمت های بالا ، پایین و پایانی روز گذشته محاسبه می شوند. در روش کاماریلا ، چهار سطح پشتیبانی و مقاومت در هر طرف نقطه محوری محاسبه شده است. این سطوح به عنوان R4 ، R3 ، R2 ، R1 ، S1 ، S2 ، S3 و S4 شناخته می شوند.

روش محاسبه نقطه محوری کاماریلا در بین معامله گران محبوب است زیرا سطح بیشتری از پشتیبانی و مقاومت را نسبت به روش محاسبه استاندارد محوری محوری فراهم می کند. فرمول های محاسبه سطح کاماریلا به شرح زیر است:

• r4 = (بالا - پایین) x 1. 1 / 2 + c
• R3 = (بالا - پایین) x 1. 1 / 4 + C
• r2 = (بالا - پایین) x 1. 1 / 6 + c
• r1 = (بالا - پایین) x 1. 1 / 12 + c
• PP (نقطه محوری) = (بالا + پایین + نزدیک) / 3
• S1 = C - (بالا - پایین) x 1. 1 / 12
• S2 = C - (بالا - پایین) x 1. 1 / 6
• S3 = C - (بالا - پایین) x 1. 1 / 4
• S4 = C - (بالا - پایین) x 1. 1 / 2

اطلاعات بیشتر در مورد نقاط محوری کاماریلا در مقاله زیر: معادله کاماریلا

نقاط محوری فیبوناچی

این نقاط محوری با استفاده از نسبت های فیبوناچی محاسبه می شوند ، که از توالی فیبوناچی (0 ، 1 ، 1 ، 2 ، 3 ، 5 ، 8 ، 13 ، 21 ، 34 و غیره) حاصل می شوند. معامله گران از این نقاط محوری برای شناسایی سطح پشتیبانی و مقاومت بالقوه بر اساس عقب نشینی های فیبوناچی استفاده می کنند. برای محاسبه نقاط محوری فیبوناچی ، ابتدا باید قیمت های بالا ، پایین و نزدیک را برای دوره قبلی تعیین کنید. این بسته به استراتژی تجارت شما می تواند هر دوره زمانی مانند یک روز ، هفته یا ماه باشد.

بر اساس این اعداد ، نقطه محوری و پشتیبانی و مقاومت با استفاده از فرمول های زیر محاسبه می شود:

• PP (نقطه محوری) = (بالا + پایین + نزدیک)/3
• S1 = PP - 0. 382 * (زیاد - کم)
• S2 = PP - 0. 618 * (بالا - پایین) R2 = PP + 0. 618 * (بالا - پایین)
• R1 = PP + 0. 382 * (زیاد - کم)
• R2 = PP + 0. 618 * (زیاد - کم)
• S3 = PP - 1. 000 * (زیاد - کم)
• R3 = PP + 1. 000 * (زیاد - کم)

توجه داشته باشید که نسبت های فیبوناچی مورد استفاده در این فرمول ها (0. 382 ، 0. 618 و 1. 000) بر اساس توالی فیبوناچی است.

پس از محاسبه این سطوح ، می توانید هنگام تجارت از آنها به عنوان سطح پشتیبانی و مقاومت بالقوه استفاده کنید. اگر قیمت دارایی به سمت یکی از این سطوح حرکت کند ، بسته به جهت روند ، می تواند یک فرصت خرید یا فروش بالقوه را نشان دهد. معامله گران اغلب در رابطه با سایر ابزارهای تحلیل فنی برای تصمیم گیری در مورد تجارت ، از نقاط محوری فیبوناچی استفاده می کنند.

اطلاعات بیشتر در مورد نقاط محوری فیبوناچی در مقاله زیر: نقاط محوری فیبوناچی

چگونه می توان از نقاط محوری در تجارت استفاده کرد؟

از نقاط محوری می توان در معاملات برای کمک به شناسایی سطح پشتیبانی و مقاومت بالقوه برای قیمت دارایی و همچنین برای تعیین نقاط ورود و خروج بالقوه برای معاملات استفاده کرد. در اینجا روش هایی وجود دارد که معامله گران از نقاط محوری در استراتژی های معاملاتی خود استفاده می کنند:

1. سطح پشتیبانی و مقاومت: معامله گران می توانند از نقاط محوری برای شناسایی سطح پشتیبانی و مقاومت بالقوه برای قیمت دارایی استفاده کنند. Pivot Point خود می تواند به عنوان سطح پشتیبانی یا مقاومت مورد استفاده قرار گیرد ، و معامله گران همچنین می توانند به سایر سطح پشتیبانی و مقاومت محاسبه شده از نقطه محوری (مانند S1 ، S2 ، R1 ، R2 و غیره) مراجعه کنند تا سطوح اضافی به آن بپردازندتماشا کردن.
2. Breakout: معامله گران می توانند از نقاط محوری برای شناسایی سطح بالقوه برک آوت استفاده کنند. اگر قیمت یک دارایی بالاتر از سطح مقاومت محاسبه شده از یک نقطه محوری باشد ، ممکن است نشانگر شکستن صعودی باشد ، در حالی که یک شکست زیر یک سطح پشتیبانی می تواند نشانگر شکستگی نزولی باشد.
3. معکوس: از نقاط محوری نیز می توان برای شناسایی معکوس های روند بالقوه استفاده کرد. اگر قیمت یک دارایی در حال نزدیک شدن به سطح پشتیبانی محاسبه شده از یک نقطه محوری باشد و شروع به گزاف گویی در آن سطح کند ، می تواند یک روند برگشت بالقوه را به صعود نشان دهد. برعکس ، اگر قیمت به سطح مقاومت نزدیک شود و شروع به پایین آمدن کند ، می تواند نشان دهنده وارونگی روند بالقوه به نزولی باشد.
4. امتیاز ورود و خروج: معامله گران می توانند از نقاط محوری برای تعیین نقاط ورود و خروج بالقوه برای معاملات استفاده کنند. به عنوان مثال ، اگر قیمت یک دارایی در حال نزدیک شدن به سطح مقاومت محاسبه شده از یک نقطه محوری باشد و معامله گر دارایی کوتاه باشد ، ممکن است از موقعیت خود در آن سطح خارج شود. برعکس ، اگر قیمت به سطح پشتیبانی نزدیک شود و معامله گر به دنبال طولانی شدن باشد ، ممکن است در نظر داشته باشد که وارد یک موقعیت طولانی در آن سطح شود.

از چه شاخص هایی می توان با نقاط محوری استفاده کرد؟

شاخص های مختلفی وجود دارد که می تواند در رابطه با نقاط محوری مورد استفاده قرار گیرد تا اثربخشی آنها در تجزیه و تحلیل فنی افزایش یابد. برخی از شاخص های متداول با نقاط محوری عبارتند از:

• میانگین حرکت: میانگین های متحرک برای صاف کردن نوسانات قیمت و شناسایی روندها استفاده می شود. معامله گران اغلب از ترکیبی از نقاط محوری و میانگین حرکت برای تأیید سطح بالقوه پشتیبانی و مقاومت استفاده می کنند.
• شاخص قدرت نسبی (RSI): RSI یک شاخص حرکت است که قدرت یک روند را اندازه گیری می کند. برای تأیید سطح بالقوه پشتیبانی و مقاومت می توان از آن با نقاط محوری استفاده کرد.
• Bollinger Bands: از باند بولینگر برای اندازه گیری نوسانات قیمت دارایی استفاده می شود. معامله گران اغلب از باند های بولینگر با نقاط محوری استفاده می کنند تا سطح بالقوه پشتیبانی و مقاومت را مشخص کنند.
• بازپرداختهای فیبوناچی: از پس گرفتن فیبوناچی برای شناسایی سطح بالقوه پشتیبانی و مقاومت بر اساس سطح فیبوناچی کلیدی استفاده می شود. این بازگردانی ها می توانند در رابطه با نقاط محوری مورد استفاده قرار گیرند تا سطح بالقوه پشتیبانی و مقاومت را تأیید کنند.
• MACD (میانگین واگرایی همگرایی در حال حرکت): MACD یک شاخص حرکت در حال دنبال کردن است که اغلب برای شناسایی معکوس های روند بالقوه استفاده می شود. معامله گران ممکن است از MACD در رابطه با Pivot Points برای تأیید سطح بالقوه پشتیبانی و مقاومت استفاده کنند.

با استفاده از این شاخص ها در ترکیب با نقاط محوری ، معامله گران می توانند به طور بالقوه دقت تجزیه و تحلیل فنی خود را افزایش داده و تصمیمات تجاری آگاهانه تری بگیرند.

نتیجه

در نتیجه ، نقاط محوری ابزاری مفید برای تجزیه و تحلیل فنی در تجارت است. آنها به شناسایی سطح پشتیبانی و مقاومت بالقوه برای قیمت دارایی و همچنین ورود و خروج بالقوه برای معاملات کمک می کنند. نقاط محوری را می توان با استفاده از روشهای متنوعی از جمله روش استاندارد ، روش فیبوناچی ، روش کاماریلا ، روش وودی و روش Demark محاسبه کرد. معامله گران اغلب برای تصمیم گیری در مورد تجارت از نقاط محوری در رابطه با سایر ابزارهای تحلیل فنی استفاده می کنند.

با این حال ، توجه به این نکته حائز اهمیت است که نقاط محوری همیشه قابل اعتماد نیستند ، و معامله گران هنگام تکیه بر آنها برای تصمیمات تجاری باید از احتیاط استفاده کنند. مانند هر ابزار معاملاتی ، مهم است که هنگام استفاده از نقاط محوری برای تصمیم گیری در مورد تجارت ، یک برنامه معاملاتی به خوبی توسعه یافته و استراتژی مدیریت ریسک در دست بگیرید.

پیام بگذاریدلغو پاسخ

برای ارسال نظر باید وارد سیستم شوید.