انواع صندوق سرمایه گذاری

صندوق های سرمایه گذاری وسایل نقلیه سرمایه گذاری جمعی هستند ، به این معنی که پول مردم در کنار هم جمع می شوند و توسط یک مدیر صندوق در یک سبد دارایی مانند سهام سرمایه گذاری می شوند.

چهار نوع اصلی بودجه در دسترس است:

• اعتماد واحد
• وسیع
• اعتماد سرمایه گذاری
• صندوق های مبادله ای (ETFS)

آنها می توانند فعال یا منفعل باشند ، روی کلاسهای دارایی خاص متمرکز شوند ، اهداف مختلفی داشته باشند ، ریسک های سرمایه گذاری مرتبط یا استراتژی های مختلفی را انجام دهند.

مزایای استفاده از بودجه

- آنها هزینه های سرمایه گذاری را از طریق اقتصاد مقیاس (به اشتراک گذاری هزینه ها در بین دیگران) کاهش می دهند. به عنوان مثال اگر فردی در تمام سهام که یک صندوق سرمایه گذاری کرده است سرمایه گذاری کرده است ، به دلیل هزینه های تجاری متعدد ، بسیار گران خواهد بود

- آنها تنوع فوری را برای یک سبد سرمایه گذاری ارائه می دهند که خطر آن را کاهش می دهد. به عنوان مثال ، ممکن است سرمایه گذاری در یک شرکت واحد بسیار خوب عمل کند ، اما ممکن است این شرکت نیز شکست بخورد تا تمام پول سرمایه گذاری شده فقط از یک سرمایه گذاری از دست بدهد

- آنها دسترسی آسان به طیف وسیعی از بازارها ، بخش ها و مناطقی را فراهم می کنند که در غیر این صورت برای سرمایه گذاری بسیار گران است یا حتی دسترسی به آنها حتی غیرممکن است

منفعل و فعال

بودجه منفعل

صندوق های منفعل هدف آینه یا ردیابی یک معیار خاص مانند یک فهرست است. آنها به طور کلی ارزان تر از بودجه فعال هستند ، اما فرصتی برای ضرب و شتم معیار انتخابی ندارند.

بودجه فعال

صندوق های سرمایه گذاری فعال مدیریت شده ، مواردی هستند که یک مدیر صندوق با هدف بهتر از یک معیار خاص ، مانند شاخص یا عملکرد صندوق های رقیب خود ، تصمیمات سرمایه گذاری را می گیرد. اگرچه آنها تمایل به هدف اصلی ارائه عملکرد افزایش یافته دارند ، اما ممکن است نسبت به معیار مورد نظر برای بهتر از آن ، بی ثبات تر (اندازه گیری خطر) باشند.

آنها ممکن است برای سرمایه گذاران که به دنبال بازده بالقوه بالاتر از صندوق هستند که به سادگی یک شاخص را ردیابی می کند ، مناسب باشد و یا بخواهد به مناطق تخصصی تر (به عنوان مثال فناوری ، مراقبت های بهداشتی یا بیوتکنولوژی) دسترسی داشته باشد.

آنها به دلیل این واقعیت که توسط یک تیم حرفه ای اداره می شوند ، به طور کلی گران تر از بودجه منفعل هستند.

مناطق و اهداف سرمایه گذاری

بودجه در کلاسهای دارایی که در آن سرمایه گذاری می کنند متفاوت است. آنها ممکن است در:

• سهام (یعنی سهام در شرکت ها) ؛
• اوراق قرضه (یعنی بدهی دولت یا شرکت) ؛
• ملک (به عنوان مثال دارایی یا سهام در شرکت های دارایی).
• کالاها (به عنوان مثال طلا یا پلاتین) ؛
• دارایی های جایگزین (به عنوان مثال کشاورزی ، انرژی تجدید پذیر یا زیرساخت ها). یا
• ترکیبی از کلاس های دارایی.

آنها سپس می توانند در کلاسهای دارایی تخصص داشته باشند ، به عنوان مثال با سرمایه گذاری در یک بخش خاص (به عنوان مثال مراقبت های بهداشتی) ، منطقه (به عنوان مثال اروپا) یا اندازه شرکت (به عنوان مثال شرکت های کوچکتر).

آنها همچنین در اهداف خود مانند تولید رشد سرمایه ، درآمد یا ترکیبی از این دو (یک رویکرد متعادل) متفاوت هستند.

اعتماد واحد و OEIC چیست؟

اعتماد واحد و شرکت های سرمایه گذاری پایان یافته (OEICS) وجوه باز هستند ، به این معنی که شرکت مدیریت سرمایه گذاری وقتی یک سرمایه گذار می خواهد صندوق را خریداری کند ، واحدهای/سهام جدیدی را ایجاد می کند ، یا وقتی یک سرمایه گذار صندوق را می فروشد ، واحدها/سهام را لغو می کند. آنها با توجه به ارزش سرمایه گذاری های اساسی یک بار در روز با قیمت و معامله می شوند.

تفاوت بین اعتماد واحد و OEIC چیست؟

این تفاوت ها عمدتاً در ساختار و قیمت گذاری آنها نهفته است.

اعتماد واحد تحت یک عمل اعتماد تنظیم شده است ، واحدها را به جای سهام ، مسائل مربوط به سهام (قیمت پیشنهادی برای فروشنده) و هم قیمت پیشنهادی (قیمت خریدار می پردازد) ، با تفاوت بین این دو (به نام پیشنهاد پیشنهاد پیشنهاد) منعکس کننده هزینه های ایجاد واحد.

OEIC به روشی مشابه با یک شرکت معمولی تنظیم شده است ، سهام را به جای واحدها صادر می کند و تنها یک قیمت برای خرید و فروش دارد.

اعتماد سرمایه گذاری چیست؟

اعتماد سرمایه گذاری انگلیس به عنوان شرکت ها (کمی گمراه کننده از نام) ساخته شده و صندوق های "بسته" هستند ، به این معنی که تعداد سهام موجود محدود است و قیمت آنها تا حد زیادی با عرضه و تقاضا برای آنها تعیین می شود. آنها از طریق بورس اوراق بهادار لندن قیمت گذاری و معامله می شوند. از آنجا که قیمت سهم اعتماد سرمایه گذاری تحت تأثیر عرضه و تقاضا قرار دارد ، ارزش آنها می تواند بیشتر و تا حد بیشتری نسبت به بودجه باز باشد. این امر به این دلیل است که قیمت می تواند با حق بیمه (به دلیل تقاضای زیاد) یا تخفیف (به دلیل تقاضای کم) به ارزش دارایی های اساسی ، ارزش دارایی خالص تجارت کند.

ارزش خالص دارایی (NAV) برای هر سهم برابر است با ارزش کل دارایی های اعتماد منهای بدهی های آن تقسیم بر تعداد سهام در صدور است. هنگامی که قیمت سهم Trust در زیر هر سهم خود در زیر NAV معامله می شود ، اعتماد با تخفیف معامله می شود و هنگام تجارت بالاتر از NAV خود در هر سهم ، اعتماد با حق بیمه معامله می شود.

اعتماد سرمایه گذاری دارای یک هیئت مدیره مستقل است که مسئولیت مراقبت از منافع سهامداران را بر عهده دارند. آنها همچنین توانایی وام گرفتن پول را برای سرمایه گذاری دارند. این به عنوان "دنده" یا "اهرم" شناخته می شود ، که باید توسط هیئت مدیره اعتماد مجاز باشد و به سرمایه گذاران آن اعلام شود.

بازار اعتماد سرمایه گذاری بسیار قدیمی تر از واحد Trusts و OEICS است ، با اولین اعتماد سرمایه گذاری (خارجی و استعمار) در سال 1868 راه اندازی شد!

ETF ها چیست؟

تعریف FCA از ETF "یک صندوق سرمایه گذاری باز است که شاخص های خاصی را ردیابی می کند و به جای یک مدیر صندوق در مبادله خریداری و فروخته می شود."ردیاب) و یک سهم. این در متن با اعتماد سرمایه گذاری مشابه است ، اما به جای سرمایه گذاری در گسترش دارایی ها و مناطق ، ETF به یک شاخص خاص مانند FTSE 100 اختصاص می یابد. در جایی که این دو متفاوت است که یک اعتماد سرمایه گذاری یک صندوق پایان بسته است در حالی کهETF باز است. بنابراین اساساً ETF مانند صندوق سرمایه گذاری عادی تنظیم می شود اما سهام آن برای مشتری خرده فروشی در بورس سهام "ذکر شده" ذکر شده و از طریق یک کارگزار سهام خریداری می شود.

به دلیل عدم وجود مدیریت فعال ، آنها می توانند به سرمایه گذاران ارزان و کارآمد به طیف گسترده ای از شاخص ها ، بخش ها و حتی کالاها دسترسی پیدا کنند.

واحدهای یک ETF را می توان در هر زمان (تا زمانی که بازار سهام باز باشد) در طول روز خریداری کرد (اما یک کارگزار سهام باید مورد استفاده قرار گیرد) در نتیجه قیمت می تواند به طور مرتب بر اساس این خرید و فروش تغییر کند ، همچنین به عنوانو همچنین به طور مستقیم می توان آنها را از طریق یک بسته بندی مانند ISA ، SIPP ، SSAS ، BOND OFFARARE BOND یا TRUST CHILD نگه داشت.

لازم به یادآوری است که ETF ها در بسیاری از گلهای مختلف قرار می گیرند زیرا می توانند از روشهای مختلف ردیابی یک شاخص استفاده کنند.

تکثیر کامل فهرست

ETF تمام ترکیبات شاخص را به نسبت شاخص در اختیار خواهد داشت.

ETF نمونه ای از ترکیبات شاخصی را که در آن تکرار می شود ، نگه می دارد. این می تواند بدان معنی باشد که ETF به طور کامل شاخص را تکرار نمی کند و ممکن است کم و بیش برگردد.

این شامل استفاده از مبادله ها است و در نتیجه یک خطر ضد حزب وجود دارد. ETF سرمایه گذاری هایی را خریداری می کند که ممکن است در شاخصی نباشد که ETF در حال ردیابی است. سپس بازده این سرمایه گذاری ها را برای بازده شاخص تعویض می کند.

علاوه بر این نسخه پیچیده تری وجود دارد که می تواند شامل استراتژی های پرخطر مانند Gearing باشد ، به طوری که برای هر 100 پوند در صندوق ، صندوق پول اضافی وام می گیرد تا بیش از 100 پوند سرمایه گذاری شود (یعنی صندوق ممکن است وام بگیرد. در کل 100 پوند در کل سرمایه گذاری می شود) اگر سرمایه گذاری در ارزش افزایش یابد ، به خوبی کار می کند ، زیرا شما تقریباً دو برابر بازده می شوید (بر اساس مبلغ وام گرفته شده به معنای 200 پوند سرمایه گذاری شده) اما اگر سقوط کند ، دو برابر بیشتر از دست می دهید و می توانید همه را از دست بدهیدسرمایه گذاری.

همانطور که هرچه ساختار پیچیده تر ببینید ، ریسک سرمایه گذاری در آن بیشتر است.