واحد 16 پیشرفت ، اشتغال و استانداردهای زندگی در دراز مدت

در سال 1412 ، شورای شهر کلن تولید یک چرخ ریسندگی توسط یک صنعتگر محلی را ممنوع کرد زیرا از بیکاری در بین تولید کنندگان نساجی که از اسپیندل دستی استفاده می کردند ، می ترسد. در قرن شانزدهم ، ماشین های بافندگی روبان جدید در مناطق بزرگی از اروپا ممنوع شدند. در سال 1811 ، در مراحل اولیه انقلاب صنعتی در انگلیس ، جنبش لودیت به زور در برابر ماشین آلات جدید صرفه جویی در نیروی کار اعتراض کرد ، مانند ماشین های ریسندگی که به یک کارگر اجازه می داد میزان نخ را که قبلاً توسط 200 کارگر تولید می کرد ، تولید کند. این جنبش توسط یک صنعتگر جوان غیر ماهر ، ند لود ، که گفته می شود ماشینهای ریسندگی را نابود کرده است ، هدایت می شد. 1

اقتصاددان سوئیسی ژان-چارلز-لئونارد د سیسموندی (1842-1773) دنیای جدیدی را در نظر گرفت-جایی که پادشاه به تنهایی در جزیره خود می نشیند ، بی پایان میل لنگ ها را برای تولید ، با اتوماتیک ، تمام آنچه که انگلیس اکنون تولید می کند ". استفاده فزاینده از فناوری اطلاعات باعث شده است تا اقتصاددانان معاصر ، از جمله جرمی ریفکین ، همان ترس ها را ابراز کنند. 2

Sismondi و Rifkin استدلال های قابل قبول کردند. اما همانطور که در واحد 1 دیدیم ، در نتیجه نوآوری های صرفه جویی در کار ، بسیاری از کشورها به قسمت صعودی چوب هاکی نقل مکان کردند و رشد پایدار در استانداردهای زندگی را تجربه کردند. کارگران بیشتر به یادگار می کشیدند و به یادگار می کشند و از واحد 2 استفاده می کنند (شکل 2. 1)."پایان کار" نیز هنوز اتفاق نیفتاده است ، اگرچه در سال 1932 Bertrand Russell ، یک فیلسوف ، به جای ترس از پایان کار ، پیش بینی کرد و اظهار داشت که: "در اینجا کارهای بسیار زیادی در جهان انجام شده است، این آسیب عظیم ناشی از این عقیده است که کار با فضیلت است و آنچه باید در کشورهای صنعتی مدرن موعظه شود کاملاً متفاوت از آنچه که همیشه موعظه شده است.

پیشرفت فن آوری باعث افزایش نرخ بیکاری نشده است. در عوض ، کمترین دستمزدی را که بنگاه ها می توانند در عین حال هزینه های خود را بپردازند ، افزایش داده است. در نتیجه ، پیشرفت تکنولوژیکی منابعی را که شرکت برای سرمایه گذاری در افزایش تولید سرمایه گذاری می کند ، گسترش می دهد و همچنین ادامه سرمایه گذاری را تحریک می کند. با تمرکز فقط بر نابودی مشاغل ، کسانی که نگران پایان کار هستند ، این واقعیت را نادیده گرفته اند که پیشرفت تکنولوژیکی صرفه جویی در نیروی کار نیز باعث ایجاد سرمایه گذاری می شود که به ایجاد شغل کمک می کند.

در بیشتر اقتصادهایی که داده ها در دسترس هستند ، حداقل 10 ٪ از مشاغل هر سال از بین می روند و تقریباً به همان تعداد موارد جدید ایجاد می شوند. در فرانسه یا انگلیس ، هر 14 ثانیه یک کار از بین می رود و یک کار دیگر ایجاد می شود. این بخشی از روند تخریب خلاق در قلب اقتصادهای سرمایه داری است که ما در واحدهای 1 و 2 توضیح دادیم.

کسانی که شغل خود را از دست می دهند در کوتاه مدت هزینه های قابل توجهی دارند. ممکن است کوتاه مدت برای آنها خیلی کوتاه به نظر نرسد: می تواند سالها یا حتی ده ها سال باشد. کسانی که از آنها سود می برند ، ممکن است فرزندان بافنده هندوستان باشند که توسط قدرت قدرت آواره شده اند ، یا فرزندان تایپیست بیکار که توسط رایانه آواره شده اند. آنها با پیدا کردن شغل در شغلی که تولید کننده تر از شغلی است که والدین آنها انجام داده اند ، سود می برند و ممکن است آنها از کالاها و خدمات جدیدی که در دسترس هستند به دلیل وجود قدرت یا رایانه در دسترس باشند.

بخش مخرب تخریب خلاق با مشاغل متمرکز در مناطق خاص ، با ضررهای زیادی در دستمزد و مشاغل تأثیر می گذارد. خانواده ها و جوامعی که بازنده هستند اغلب نسل هایی برای بهبودی دارند. مانند "کوتاه مدت" ، اصطلاح "متوسط" اغلب هزینه ها را برای کارگران آواره شده و جوامع نابود شده با معرفی فناوری های جدید مخفی می کند.

به عنوان مثال ، فناوری اطلاعات و ارتباطات (ICT) در حال تغییر شکل جوامع ما است. فناوری اطلاعات و ارتباطات بیشتر کار روتین را جایگزین می کند ، در بسیاری از موارد ، فقیر را فقیر می کند. افرادی که قبلاً پیش بینی می کردند استانداردهای افزایش زندگی فرصت های شغلی کمتری داشته باشند.

با این وجود ، بیشتر مردم به دلیل فناوری جدید از سقوط قیمت ها بهره مند می شوند. برای بهتر یا بدتر ، تخریب خلاق در نتیجه پیشرفت تکنولوژیکی بخشی از پویایی سیستم اقتصادی سرمایه داری است. و در حالی که زندگی مختل شده و محیط به طور فزاینده ای از این پویایی تهدید می شود ، معرفی فن آوری های بهبود یافته نیز کلید افزایش استانداردهای زندگی در طولانی مدت است. خواهیم دید که:

• تغییر فن آوری دائماً مردم را از کار خارج می کند
• اما کشورهایی که از میزان بیکاری زیاد جلوگیری کرده اند از جمله کشورهایی هستند که بهره وری نیروی کار بیشترین افزایش را داشته است

شکل 16. 1 نرخ بیکاری را برای 16 کشور OECD از سال 1960 تا 2019 نشان می دهد.

تمام صفحه

شکل 16. 1 نرخ بیکاری در کشورهای OECD منتخب (2019-1960).