تفاوت بین تحمل ریسک و ظرفیت ریسک چیست؟

تراز کردن این مفاهیم می تواند به شما در تصمیم گیری بهتر نمونه کارها کمک کند.

18 مه 2023 URL صفحه مقاله برای به اشتراک گذاری در کلیپ بورد کپی شده است.

یک 23 ساله کار جدیدی را آغاز می کند. او به یاد می آورد والدینش در طول بحران مالی جهانی ، از سرمایه گذاری سهام خود در حال گرفتن و نگرانی هستند ، و می داند که اگر می بیند دلارهای سرمایه گذاری سخت درآمدی خود را نیز از بین می برد ، احساس وحشت می کند. او تصمیم می گیرد کمک های فوق مالی خود را به یک صندوق محافظه کار هدایت کند.

در همین حال ، یک زن و شوهر 30 ساله با یک نوزاد دوم در این راه در حال صرفه جویی در هزینه پیش پرداخت برای خانه ای هستند که امیدوارند هنگام اجاره در محل یک خوابه خود در پایان سال جاری خریداری کنند. آنها از زمان همه گیر Coronavirus ، توازن فوق العاده خود را به خوبی بازگو می کنند ، بنابراین در توانایی خود در تحمل رکودهای آینده احساس راحتی می کنند. آنها پول پیش پرداخت خود را در یک صندوق سهام جهانی قرار دادند ، که به نظر می رسد هم تنوع و هم پتانسیل رشد مورد نظر خود را ارائه می دهد.

احتمالاً می توانید مشکلات را در هر دو نمونه مشاهده کنید.

این 23 ساله افق طولانی مدت دارد و به نوبه خود ظرفیت پرخطر است. سرمایه گذاری های او در ماه ها و سالهای آینده می تواند بالا ، پایین و یک طرفه باشد ، اما این مهم نخواهد بود تا 40 سال از این پس ، وقتی او آماده است تا پول خود را بیرون بکشد. اما او اجازه می دهد تحمل کم خطر خود-در اصل ، سطح راحتی او با نوسانات کوتاه مدت-تصمیم گیری خود را تنظیم کند.

در همین حال ، صاحبان خانه های آینده نگر اساساً همین کار را انجام می دهند - هرچند در جهت مخالف. آنها می دانند که توانایی آنها برای مقابله با نوسانات کوتاه مدت خوب است. آنها حتی آن را آزمایش کرده اند. با این حال ، ظرفیت خطر آنها برای تخم مرغ لانه پایین پرداخت آنها-توانایی مقاومت در برابر آن نوسانات بدون نیاز به تغییر برنامه های خود-در واقع بسیار کم است.

درست است ، سهام در طی دوره های 10 ساله 90 ٪ از زمان سود مثبت دارند ، به این معنی که برای آنها کاملاً منطقی است که تحمل ریسک بالایی برای دارایی های بازنشستگی خود داشته باشند. اما سهام تمایل دارد حدود یک چهارم از زمان را طی دوره های 12 ماهه از دست بدهد-با توجه به اینکه افق زمانی آنها نیز 12 ماه است. ظرفیت ریسک آنها برای صندوق پایین پرداخت آنها کم است ، زیرا ضرر و زیان در اصل آنها در دوره کوتاه مدت آنها باعث می شود که آنها برنامه های خود را از بین ببرند.

تحمل ریسک ، در صندلی عقب هاپ

چنین قطع ارتباط بسیار متداول است ، و جای تعجب نیست ، با توجه به اینکه به سرمایه گذاران اغلب آموزش داده می شود که روی تحمل ریسک تمرکز کنند. هنگام پر کردن پرسشنامه های آنلاین ، از سرمایه گذاران آینده نگر سؤال می شود که آیا از دست دادن یک روزه 10 ٪ الگوهای خواب آنها را مختل می کند یا باعث اضطراب آنها می شود. به نوبه خود ، آنها قرار است از این دانش برای اطلاع از موقعیت نمونه کارها خود استفاده کنند.

در همین حال ، سؤالات اساسی که به ترسیم برخی از پارامترها در مورد ظرفیت ریسک کمک می کند - هدف قرار دادن اهداف مالی و افق زمانی برای آنها - اغلب غرق می شوند ، یا اصلاً سؤال نمی شوند. این کمک می کند تا توضیح دهد که چرا سرمایه گذاران غالباً پرتفوی هایی را ایجاد می کنند که بیش از حد تهاجمی قرار دارند - یا بیش از حد با سرعت - برای آنچه که سعی در دستیابی به آنها دارند.

ارزیابی ظرفیت ریسک و ساخت یک نمونه کارها که اوراق بهادار مناسب برای افق زمانی شخص است ، مشاغل 1 و 2 از فرآیند ساخت نمونه کارها است.

در عین حال ، ارزیابی تحمل ریسک در دسته "خوب بودن" قرار دارد.

این نشان نمی دهد که ارزیابی تحمل ریسک شخصی یک تمرین بی فایده است. اگر سرمایه گذاران برنامه های سرمایه گذاری را تهیه کنند که برای ظرفیت/افق زمانی ریسک مناسب باشد اما آنها را مضطرب کند ، خطری وجود دارد که آنها با ایجاد تغییرات در زمان های اشتباه ، بدترین حالت ها را به خود جلب می کنند. سرمایه گذاران با پرتفوی بیش از حد تهاجمی مناسب هستند که هنگام پایین آمدن منابع خود به ترکیب محافظه کارانه تر تغییر دهند ، در حالی که ممکن است افرادی که دارای پرتفوی بیش از حد محافظه کارانه هستند ، پس از یک حرکت قوی در سهام رشد تهاجمی ، به موقعیتی بیشتر متمایل شوند. بشر

اگر عدم تطابق داشته باشید چه کاری می توانید انجام دهید؟

بنابراین چگونه سرمایه گذاران باید در صورت تحمل ریسک ریسک با ظرفیت ریسک خود ، حصارها را اصلاح کنند؟چند ایده به ذهن خطور می کند.

استفاده از وجوه از نوع ترکیبی به عنوان دارایی های اصلی یکی از راه های کمک به بهبود شکاف است ، به خصوص برای سرمایه گذاران با ریسک بالا اما تحمل ریسک زیر متوسط. چنین سرمایه گذاران ممکن است به دنبال سرمایه گذاری هایی باشند که در درجه اول از سهام تشکیل شده اند ، اما در اوراق بهادار محافظه کارانه تر که به کاهش نوسانات کمک می کنند ، موقعیت های کمتری دارند.

تحمل ریسک کم/سرمایه گذاران با ظرفیت بالا با ریسک بالا همچنین می توانند با استفاده از مدیران فعال سهام فعال آگاهی از ارزش سهام با سابقه خوبی از حفاظت از نزولی ، به قطع ارتباط بپردازند.

سرانجام ، تمرین بهداشت خوب نمونه کارها-ایجاد موقعیت های جدید به تدریج و استفاده از تعادل مجدد نظم و انضباط-روشی دیگر است که سرمایه گذاران ریسک پذیر می توانند یک نمونه کارها را که مناسب برای افق زمانی آنها است ، دور کنند.

در همین حال ، سرمایه گذاران با ظرفیت ریسک کمتری اما تحمل ریسک بالا ابزارهای کمتری در اختیار دارند ، اما برخی از آنها را دارند.

برای سرمایه گذارانی که اهداف خود را در دست دارند - که با این تعریف که سرمایه گذاران با ظرفیت کم خطر انجام می دهند ، می تواند برای تقسیم نمونه کارها توسط افق زمانی مفید باشد ، همانطور که در مورد استراتژی سطل نیز وجود دارد. از این طریق ، سرمایه گذاران می توانند ببینند که چقدر باید در اوراق بهادار کوتاه مدت برای تأمین اعتبار اهداف نزدیک به مدت و اینکه چقدر می توانند با خیال راحت در سهام و سایر دارایی های بازده بالاتر اما پرحرف تر سرمایه گذاری کنند ، اختصاص دهند. در همین حال ، سرمایه گذاران با ظرفیت ریسک کمتری اما تحمل ریسک بالا ابزار کمتری در اختیار دارند ، اما برخی از آنها را دارند.