نسبت اهرم مالی یک معیار مالی است که برای اندازه گیری اینکه یک شرکت چقدر می تواند بدهی خود را برای ایجاد درآمد به طور مؤثر مدیریت کند، استفاده می شود. به عبارت دیگر، نسبت های اهرم مالی، بار کلی بدهی یک شرکت را اندازه گیری می کنند و آن را با دارایی ها یا حقوق صاحبان سهام مقایسه می کنند.

ساختار سرمایه شرکت می تواند ترکیبی از سهام عادی، سهام ترجیحی، بدهی بلند مدت و بدهی کوتاه مدت باشد. چندین نسبت اهرمی مختلف وجود دارد که ممکن است توسط تحلیلگران بازار، سرمایه گذاران یا وام دهندگان در نظر گرفته شود.

معیارهای زیر معمولاً برای اندازه گیری میزان سرمایه به شکل بدهی و حقوق صاحبان سهام، ارزیابی توانایی شرکت در بازپرداخت تعهدات بدهی خود با دارایی های خود استفاده می شود:

• نسبت بدهی به حقوق صاحبان سهام
• نسبت بدهی
• نسبت حقوق صاحبان سهام
• نسبت پوشش بهره

نسبت بدهی به حقوق صاحبان سهام (D/E).

معیار مالی که برای اندازه گیری ریسک ساختار مالی یک شرکت استفاده می شود - کل بدهی و نسبت کل حقوق صاحبان سهام شرکت بر حسب درصد بیان می شود. به عبارت دیگر، به ازای هر دلار حقوق صاحبان سهام، یک شرکت چقدر بدهی دارد تا دارایی های خود را تأمین کند تا درآمد ایجاد کند.

به طور کلی، نسبت بدهی به حقوق صاحبان سهام بالا می تواند به این معنی باشد که شرکت در مضیقه مالی قرار دارد و قادر به پرداخت بدهی خود نیست. می توان آن را متفاوت بر اساس عملکرد گذشته، صنعت، بخش ها و یک شرکت دیگر نگاه کرد. برخی از دلایل متداول نسبت بدهی به حقوق صاحبان سهام بالا می تواند این باشد: اگر شرکتی چند برابر سود به دست آورده است، احتمالاً ممکن است این باشد که شرکت بیش از حد به تأمین مالی عملیات با بدهی متکی است و برای پرداخت آن مشکل خواهد داشت. بهره و اگر شرکتی چند برابر سود به دست آورده باشد، احتمالاً شرکت پول نقد کافی برای ارضای تعهدات بدهی خود تولید نمی کند. این می تواند به این معنا باشد که سرمایه گذاران نمی خواهند عملیات تجاری را تأمین مالی کنند، زیرا شرکت عملکرد خوبی ندارد. فقدان عملکرد همچنین ممکن است دلیل این باشد که شرکت به دنبال تامین مالی اضافی با بدهی است.

با این حال، نسبت پایین بدهی به حقوق صاحبان سهام معمولاً در بین مشاغل کوچکتر به عنوان افرادی که از بدهی دور هستند دیده می شود یا می توان گفت که شرکت به طور کامل از اهرم مالی خود استفاده نمی کند - به دنبال تأمین مالی خارجی نیست و بیش از حد به وجوه داخلی متکی است. مشترک با شرکت هایی است که رشد تهاجمی یا خیلی محتاطانه ندارند.

فرمول:

چگونه از این معادله استفاده کنیم؟

این جزء ترازنامه است. ارزش ها معمولاً در برابر کل بدهی ها و کل حقوق صاحبان سهام بیان می شوند. برای استفاده از این نسبت، کل بدهی ها را بر کل حقوق صاحبان سهام تقسیم کنید.

کل بدهی ها (بدهی): کل بدهی ها منبع وجوهی مانند استقراض خارجی کوتاه مدت و بلند مدت است که عمدتاً برای تأمین مالی خرید دارایی آن استفاده می شود.

مجموع حقوق صاحبان سهام (صفحه): ارزش کل ارزشی است که پس از کسر کل بدهی ها از کل دارایی ها در شرکت باقی می ماند.

مثال: نسبت بدهی به حقوق صاحبان سهام (D/E) برای یک شرکت با بدهی کل 360000 دلار و کل حقوق صاحبان سهام 720000 دلار 0. 5:1 است. به این معنی که دارایی های شرکت به صورت 2 به 1 توسط سرمایه گذاران به طلبکاران تامین می شود. به عبارت دیگر، شرکت به ازای هر دلار از حقوق صاحبان سهام، 0. 50 دلار بدهی دارد.

برای کسب اطلاعات بیشتر، ما - ماشین حساب نسبت بدهی به حقوق صاحبان سهام را امتحان کنید

نسبت بدهی

معیار مالی برای مقایسه بدهی (کل بدهی ها) با کل دارایی های آن استفاده می شود. این نسبت دارایی های یک شرکت را نشان می دهد که از طریق بدهی تامین می شود. به عبارت دیگر، اگر دارایی های شرکت باید تصفیه شود، این نسبت به تعیین اینکه چند درصد از دارایی ها برای پرداخت بدهی در آینده باید فروخته شود، کمک می کند.

وام دهندگان دوست دارند نسبت بدهی یک شرکت را بدانند زیرا می خواهند اطمینان حاصل کنند که حتی اگر شرکت از بین برود، پول خود را پس خواهند گرفت. همچنین به شرکت کمک می کند تا تعیین کند که آیا در معرض خطر عدم پرداخت بدهی است؟

به طور کلی، نسبت بدهی بیشتر از 1 به این معنی است که شرکت بیش از ارزش شرکت بدهی دارد، یا می توان گفت که اگر نرخ بهره به طور ناگهانی افزایش یابد، ممکن است شرکت خود را در معرض خطر وام قرار دهد.

با این حال، نسبت بدهی پایین کمتر از 1 به این معنی است که شرکت دارایی های بیشتری نسبت به بدهی خود دارد، یا می توان گفت که بخش بیشتری از دارایی های شرکت از طریق حقوق صاحبان سهام تامین می شود.

فرمول:

چگونه از این معادله استفاده کنیم؟

این جزء ترازنامه است. ارزش ها معمولاً در برابر کل بدهی ها و کل دارایی ها بیان می شود. برای استفاده از این نسبت، کل بدهی ها را بر کل دارایی ها تقسیم کنید.

کل بدهی ها (بدهی): کل بدهی ها منبع وجوهی مانند استقراض خارجی کوتاه مدت و بلند مدت است که عمدتاً برای تأمین مالی خرید دارایی آن استفاده می شود.

کل دارایی ها: مجموع دارایی ها مجموع تمام دارایی های جاری و غیرجاری است که یک شرکت در اختیار دارد.

مثال: نسبت بدهی شرکتی با کل بدهی 300000 دلار و کل دارایی 500000 دلار 0. 6:1 است. یعنی 60 درصد دارایی های آن از طریق بدهی تامین می شود.

برای کسب اطلاعات بیشتر، ماشین حساب نسبت بدهی ما را امتحان کنید

نسبت حقوق صاحبان سهام

متریک مالی برای مقایسه سهام (کل سهامدار سهامدار) با کل دارایی های آن استفاده می شود. این نسبت دارایی های یک شرکت را که توسط سهام عدالت تأمین می شود ، نشان می دهد. به آن "ضرب حقوق" نیز گفته می شود.

نسبت عدالت 1 به این معنی است که تمام دارایی های شرکت از طریق حقوق صاحبان سهام تأمین می شود و شرکت هیچ بدهی ندارد. نسبت سهام بالاتر که به 1 نزدیکتر هستند ، برای یک شرکت مطلوب است. این نشان می دهد که سرمایه گذاران مایل به تأمین مالی دارایی های شرکت هستند که در عوض می تواند به سرمایه گذاران جدید برای تأمین مالی شرکت کمک کند. در بیشتر موارد ، هزینه سهام در مقایسه با افزایش بدهی بسیار پایین خواهد بود.

با این حال ، نسبت سهام کم نشان می دهد که بخش بزرگی از دارایی های آن از طریق بدهی تأمین می شود. این ممکن است برای یک سرمایه گذار جدید و همچنین سهامداران سهام موجود در آن احتیاط کند ، اگر نرخ بهره بالاتر برود یا اگر رکود اقتصادی وجود داشته باشد ، برای شرکت دشوار خواهد بود که بدهی خود را ارائه دهد.

فرمول:

چگونه از این معادله استفاده کنیم؟

این یک مؤلفه ترازنامه است. مقادیر معمولاً در برابر کل سهام و دارایی های کل بیان می شود. برای استفاده از این نسبت ، کل سهام را بر اساس دارایی های کل تقسیم کنید.

مجموع حقوق صاحبان سهام (صفحه): ارزش کل ارزشی است که پس از کسر کل بدهی ها از کل دارایی ها در شرکت باقی می ماند.

کل دارایی ها: مجموع دارایی ها مجموع تمام دارایی های جاری و غیرجاری است که یک شرکت در اختیار دارد.

مثال: نسبت حقوق صاحبان سهام برای یک شرکت با کل سهام 150،000 دلار و کل دارایی 200،000 دلار 0. 75: 1 است. این بدان معناست که ، 75 ٪ از دارایی های آن توسط حقوق صاحبان سهام تأمین می شود و 25 ٪ باقیمانده توسط بدهی تأمین می شود.

برای کسب اطلاعات بیشتر ، ماشین حساب نسبت سهام خود را امتحان کنید

نسبت پوشش بهره

متریک مالی که برای اندازه گیری استفاده می شود ، اگر یک شرکت بتواند علاقه ای را که بدهی خود را مدیون است ، پرداخت کند. به عبارت دیگر ، اندازه گیری می کند که چند بار یک شرکت می تواند پرداخت بهره فعلی خود را با درآمد موجود خود پوشش دهد. به آن "زمان سود درآمد" نیز گفته می شود.

وام دهنده ، سرمایه گذاران و طلبکاران غالباً از این متریک برای تعیین خطر شرکت نسبت به بدهی فعلی یا وام های آینده خود استفاده می کنند.

نسبت پوشش با بهره بالا ممکن است به این معنی باشد که این شرکت به طور کامل از سرمایه موجود خود استفاده نمی کند و احتمالاً می تواند با دستیابی به بدهی بیشتر برای گسترش ظرفیت تولید خود ، فروش اضافی ایجاد کند ، به ویژه اگر درآمد با این شرکت که قبلاً با ظرفیت کامل تولید کرده است ، به یک فلات رسیده باشد.

اما نسبت پوشش کم بهره ممکن است به این معنا باشد که شرکت در معرض خطر پیش فرض در تعهدات بدهی خود است ، که این یک نشانه بد برای میزان درآمد آن است. هنگامی که نسبت پوشش بهره یک شرکت 1. 5 یا پایین تر است ، توانایی آن در تأمین هزینه بهره ممکن است سوال برانگیز باشد.

فرمول:

چگونه از این معادله استفاده کنیم؟

این یک مؤلفه بیانیه درآمد است. مقادیر معمولاً در برابر EBIT و هزینه بهره بیان می شوند. برای استفاده از این نسبت ، EBIT را با هزینه بهره تقسیم کنید.

درآمد قبل از بهره و مالیات (EBIT): سود قبل از کسر تمام بهره و مالیات آن.

هزینه بهره: هزینه بهره هزینه بدهی است - مبلغ پرداخت شده برای خدمات به مبلغ وام گرفته شده توسط شرکت.

مثال: نسبت پوشش بهره برای یک شرکت با درآمد خالص 100000 دلار و هزینه بهره 25000 دلار 4 برابر است. این می تواند 4 بار از درآمد خود را پرداخت کند. نسبت پوشش بهره پایین تر از 1. 5 برابر به معنای آسیب پذیر بودن یک شرکت است و ممکن است برای پاسخگویی به پرداخت بهره خود با مشکل روبرو شود.< Pan> اما نسبت پوشش کم بهره ممکن است به این معنی باشد که شرکت در معرض خطر پیش فرض در تعهدات بدهی خود است ، که این یک نشانه بد برای میزان درآمد آن است. هنگامی که نسبت پوشش بهره یک شرکت 1. 5 یا پایین تر است ، توانایی آن در تأمین هزینه بهره ممکن است سوال برانگیز باشد.